Iedereen is op zijn beurt uniek, en zoveel mensen ze zijn, zoveel verschillen. Toch meen ik een standaard-profiel te durven opmaken van de weerliefhebber.
Je hebt twee grote groepen
De romanticus: hij (of zij) verlangt hunkerend naar extreme weerverschijnselen. Die kunnen een breed gamma beslaan gaande dan blizzards, tornado's, records allerhande.
Maar ook weersverschijnselen die het leven aangenaam maken zoals (niet té extreme) hittegolven, mooi-weer-dagen, schaatsweer, sneeuwvacht.
Meteorologische achtergrond is hierbij enkel een hulpmiddel en van ondergeschikt belang. De emotie, het langverwachte moment, dat is wat telt.
Romantici genieten intens van het weer, zoals een klein kind. Koester deze eigenschap, maar probeer het weer ook te waarderen als het niet verloopt zoals je wilde (zoals meestal...)
De wetenschapper: Er zijn véél weeramateur-wetenschappers en maar weinig vacante betrekkingen. De amateur-wetenschapper gaat vooral willen begrijpen waarom het weer zich als dusdanig gedraagt. Een soort speurtocht, een puzzelwerk, waarvan de stukjes nooit helemaal passen. Het genoegen zit hem hier in de Aha-Erlebnis 'Ik snap waarom het zo verloopt.
Natuurlijk kunnen ook wetenschapper-amateurs intens genieten bij een winters tafereel.
En romantici gaan op den duur ook wel de basis van de weerkunde doorhebben; kijk maar eens hoeveel er gespeculeerd word als de kaarten enige kans bieden tot een extraatje.
Ik ben geëvolueerd van een romanticus naar een wetenschapper, zonder mij kinderlijke vreugde te verliezen als het prijs was. Maar dat kan bij jou weer heel anders zijn.
Tot slot denk ik dat weeramateur een nogal solitaire hobby is. Mag ik er uit afleiden dat en niet veel groeps-mensen tussen zitten? Veel leerkrachten, studenten en gepensioneerden. En relatief weinig vrouwen, zeker bij de tweede groep.
Aan iedereen wens ik een fantastisch weer-jaar 2007, en... probeer ook eens van de kleine dingen te genieten
MVG, Erik
Je hebt twee grote groepen
De romanticus: hij (of zij) verlangt hunkerend naar extreme weerverschijnselen. Die kunnen een breed gamma beslaan gaande dan blizzards, tornado's, records allerhande.
Maar ook weersverschijnselen die het leven aangenaam maken zoals (niet té extreme) hittegolven, mooi-weer-dagen, schaatsweer, sneeuwvacht.
Meteorologische achtergrond is hierbij enkel een hulpmiddel en van ondergeschikt belang. De emotie, het langverwachte moment, dat is wat telt.
Romantici genieten intens van het weer, zoals een klein kind. Koester deze eigenschap, maar probeer het weer ook te waarderen als het niet verloopt zoals je wilde (zoals meestal...)
De wetenschapper: Er zijn véél weeramateur-wetenschappers en maar weinig vacante betrekkingen. De amateur-wetenschapper gaat vooral willen begrijpen waarom het weer zich als dusdanig gedraagt. Een soort speurtocht, een puzzelwerk, waarvan de stukjes nooit helemaal passen. Het genoegen zit hem hier in de Aha-Erlebnis 'Ik snap waarom het zo verloopt.
Natuurlijk kunnen ook wetenschapper-amateurs intens genieten bij een winters tafereel.
En romantici gaan op den duur ook wel de basis van de weerkunde doorhebben; kijk maar eens hoeveel er gespeculeerd word als de kaarten enige kans bieden tot een extraatje.
Ik ben geëvolueerd van een romanticus naar een wetenschapper, zonder mij kinderlijke vreugde te verliezen als het prijs was. Maar dat kan bij jou weer heel anders zijn.
Tot slot denk ik dat weeramateur een nogal solitaire hobby is. Mag ik er uit afleiden dat en niet veel groeps-mensen tussen zitten? Veel leerkrachten, studenten en gepensioneerden. En relatief weinig vrouwen, zeker bij de tweede groep.
Aan iedereen wens ik een fantastisch weer-jaar 2007, en... probeer ook eens van de kleine dingen te genieten
MVG, Erik
