De arctische oscillatie was toen al drie maanden negatief geweest. Noordoost-Europa had in december al een forse koudegolf te pakken. Ook in Scandinavië kreeg de winter in december vaste voet aan de grond. In Stockholm bijvoorbeeld 6 dagen met een daggemiddelde onder -8. In St petersburg was het nog veel kouder. Eind dec,eerste helft van jan ging de winter dan een beetje kwakkelen, maar half januari reeds begon het weer goed te vriezen ginder.
1956 was, indien we de hele noordelijke hemisfeer beschouwen, een extreem geblokkeerde winter met sterk negatieve ao. Deze winter blinkt tot nog toe uit in alle facetten van het tegendeel. Wat een leuke februari niet uitsluit natuurlijk. In 1853 kwam de winter ook pas erg laat in geheel Europa. Na een november met 9.6, een december met 7.4 en een januari met 5.2 (in de koude negentiende eeuw!) kwam februari in Ukkel toch nog tot -0.1 en werd maart zelfs zeer koud met 1.7°C. De eerste Helmandag kwam er toen zelfs pas op 13 februari. Het warme voortraject heeft toen waarschijnlijk wel zijn sporen nagelaten. Grote vrieskou kwam er niet meer van. De koudste driedaagse van de winter was trouwens voor maart. Op 17/18 en 19 maart werd het respectievelijk -3.7, -4.2 en -3.4 gemiddeld. In Stockholm werd maart zelfs de koudste maand van de winter.
mvg,
Dieter
Quote selectie