'tragikomisch' (hoe je 't ook wilt noemen) hoe snel dat je die wind 'gewoon' begint te worden. In het begin van de ochtend werd ik er onrustig van. Vannacht bijna niet geslapen door het dalen van de luchtdruk (of was 't mijn bloeddruk?

) en nu ben ik gewoon bezig... Ik kijk bijna niet meer naar buiten, ja af en toe om te kijken wat er nu weer is omgewaaid

. Alles vermijden kan men toch niet. Hoe erg dat ook mag klinken. Het is niet eenvoudig, het leven. Vandaag ook weer 't één en 't ander meegemaakt en ongetwijfeld zal ik niet de enige zijn. Ik ga toch maar niet teveel zeggen want het koufront moet hier nog passeren en daar hou ik toch wel mijn hart een heel klein beetje voor vast. Denk dat hier trouwens nu het 'hoogtepunt' van de storm bezig is. Het lijkt wel de Boléro van Ravel buiten... Het wordt nu eveneens erg donker buiten.
Groetjes,
Katya
Quote selectie