Oper GFS3018 en de situatie voor de komende week
Bericht van: Sjoerd (Leiden centrum) , 30-01-2007 23:55
Om inzichtelijk te maken waardoor de situatie in mijn visie misloopt, wil ik aan de hand van de oper van GFS3018 een uiteenzetting maken, die ik illustreer met plaatjes uit zojuist genoemde oper. Hoewel al vaak gezegd en voor de meesten inmiddels wel duidelijk, wil ik er toch nog even bij vermelden dat de oper slechts één uitkomst van de gehele run is en dat zeker voor de middellange en lange termijn ook het ensemble geraadpleegt moet worden, om te zien wat de oper waard daarin waard is.
Dit gezegd hebbende, wil ik starten met de kaart van +66 uur en daarmee dus ruim binnen het betrouwbare gebied, waarop te zien is dat er voor het eerst verbinding ontstaat tussen een hogedrukgebied waarvan de kern ten westen van de britse eilanden ligt en een hogedrukgebied dat zich uitstrekt vanaf de pool met een uiterlopertje en aparte kern boven Groenland.
Links en rechts van zojuist genoemde verbinding (hoe fragiel deze ook is) vinden we een lagedrukgebied, waarbij het lagedrukgebied ten westen hiervan zorgt voor lucht aanvoer vanuit zuidelijke richting. Dit kan ten gunsten werken voor de opbouw van hogedruk, mits het laag zelf niet teveel drang heeft om oostwaards te trekken. Ten oosten van de verbinding ligt een lagedrukgebied dat koude lucht vanuit het noorden omlaag laat stromen en daarmee zou een basis gelegd kunnen worden voor een stabiele(re) verbinding. Helaas blijft deze situatie niet lang in stand en zien we op de kaarten van +96 en +102 dat het lagedrukgebied (welliswaar in sterk afgenomen sterkte) de verbinding doorbreekt, omdat het op zijn beurt wordt weg geduwd door een veel diepere depressie voor de oostkust van de VS, dat er op zijn beurt weer voor zorgt dat koude lucht de oceaan wordt opgepompt.
Toch lijkt daarmee de kans niet direct verkeken. Het hogedrukgebied is 180 graden gedraaid en vind op +120 (dat is nu over 5 dagen) opnieuw verbinding met een kern van hogedruk boven Groenland en opnieuw zien we links en rechts van deze verbinding lagedrukgebieden liggen. Het grote verschil tussen de +66 en deze situatie zit hem in de ligging van het linker lagedrukgebied enerzijds en de situatie met hogedrukgebieden daar ten zuiden van, anderzijds. Aan de zuidflank van zojuist genoemd lagedrukgebied, zien we namelijk de straalstroom sterk opsteken en zowel boven- als onderlangs om het hogedrukgebied lopen, dat boven de britse eilanden ligt.
Onder druk van zojuist genoemd lagedrukgebied enerzijds en de opstekende straalstroom anderzijds, zien we op +144 (6 dagen van nu en tegen de rand van het betrouwbare gebied) de verbinding opnieuw breken, waarbij het hogedrukgebied dat boven de britse eilanden lag, resoluut wordt weg gedrukt tot boven het zuiden van europa. Tegelijk zien we ten zuiden van de straalstroom een nieuw warmbloedig hogedrukgebied koers zetten in de richting van de azoren, terwijl lagedruk ten noorden van de straalstroom naar het oosten wil koersen.
Het hogedrukgebied boven Groenland probeert dapper stand te houden en tracht de depressies een zuidelijker koers te laten volgen. Op de laatste kaarten van deze run, zien we de straalstroom ten zuiden van ons lopen, terwijl de depressies zo'n beetje over onze hoofden naar het oosten trachten te komen. (+162 en +174 en +180)
We hebben dan te maken met een zuidelijke westcirculatie maar door het ontbreken van een hogedrukgebied op een voor ons gunstige plaats, kan er geen koude lucht onze kant op stromen en worden we overgeleverd aan wat de depressies onze kant op brengen. In de praktijk komt dat neer op aanvoer van wat zachtere lucht aan de voorkant en wat koudere lucht achter de depressie en uiteraard een neerslagsignaal.
Het beeld in deze oper komt goed overeen met het beeld zoals dit naar voren kwam in het ensemble van GFS3012 en mag daarom op hoofdlijnen consistent worden genoemd met voorgaande run. Of de andere leden er ook zo over denken, zal later vannacht moeten blijken uit het nieuwe ensemble.
Dit gezegd hebbende, wil ik starten met de kaart van +66 uur en daarmee dus ruim binnen het betrouwbare gebied, waarop te zien is dat er voor het eerst verbinding ontstaat tussen een hogedrukgebied waarvan de kern ten westen van de britse eilanden ligt en een hogedrukgebied dat zich uitstrekt vanaf de pool met een uiterlopertje en aparte kern boven Groenland.
Links en rechts van zojuist genoemde verbinding (hoe fragiel deze ook is) vinden we een lagedrukgebied, waarbij het lagedrukgebied ten westen hiervan zorgt voor lucht aanvoer vanuit zuidelijke richting. Dit kan ten gunsten werken voor de opbouw van hogedruk, mits het laag zelf niet teveel drang heeft om oostwaards te trekken. Ten oosten van de verbinding ligt een lagedrukgebied dat koude lucht vanuit het noorden omlaag laat stromen en daarmee zou een basis gelegd kunnen worden voor een stabiele(re) verbinding. Helaas blijft deze situatie niet lang in stand en zien we op de kaarten van +96 en +102 dat het lagedrukgebied (welliswaar in sterk afgenomen sterkte) de verbinding doorbreekt, omdat het op zijn beurt wordt weg geduwd door een veel diepere depressie voor de oostkust van de VS, dat er op zijn beurt weer voor zorgt dat koude lucht de oceaan wordt opgepompt.
Toch lijkt daarmee de kans niet direct verkeken. Het hogedrukgebied is 180 graden gedraaid en vind op +120 (dat is nu over 5 dagen) opnieuw verbinding met een kern van hogedruk boven Groenland en opnieuw zien we links en rechts van deze verbinding lagedrukgebieden liggen. Het grote verschil tussen de +66 en deze situatie zit hem in de ligging van het linker lagedrukgebied enerzijds en de situatie met hogedrukgebieden daar ten zuiden van, anderzijds. Aan de zuidflank van zojuist genoemd lagedrukgebied, zien we namelijk de straalstroom sterk opsteken en zowel boven- als onderlangs om het hogedrukgebied lopen, dat boven de britse eilanden ligt.
Onder druk van zojuist genoemd lagedrukgebied enerzijds en de opstekende straalstroom anderzijds, zien we op +144 (6 dagen van nu en tegen de rand van het betrouwbare gebied) de verbinding opnieuw breken, waarbij het hogedrukgebied dat boven de britse eilanden lag, resoluut wordt weg gedrukt tot boven het zuiden van europa. Tegelijk zien we ten zuiden van de straalstroom een nieuw warmbloedig hogedrukgebied koers zetten in de richting van de azoren, terwijl lagedruk ten noorden van de straalstroom naar het oosten wil koersen.
Het hogedrukgebied boven Groenland probeert dapper stand te houden en tracht de depressies een zuidelijker koers te laten volgen. Op de laatste kaarten van deze run, zien we de straalstroom ten zuiden van ons lopen, terwijl de depressies zo'n beetje over onze hoofden naar het oosten trachten te komen. (+162 en +174 en +180)
We hebben dan te maken met een zuidelijke westcirculatie maar door het ontbreken van een hogedrukgebied op een voor ons gunstige plaats, kan er geen koude lucht onze kant op stromen en worden we overgeleverd aan wat de depressies onze kant op brengen. In de praktijk komt dat neer op aanvoer van wat zachtere lucht aan de voorkant en wat koudere lucht achter de depressie en uiteraard een neerslagsignaal.
Het beeld in deze oper komt goed overeen met het beeld zoals dit naar voren kwam in het ensemble van GFS3012 en mag daarom op hoofdlijnen consistent worden genoemd met voorgaande run. Of de andere leden er ook zo over denken, zal later vannacht moeten blijken uit het nieuwe ensemble.
Bericht laatst bijgewerkt: 30-01-2007 23:56
Weerpoll | Weerwoord voetbalpool | 8 jaar GFS data | Mijn verhaal | ik ben anders, maar ook ik mag er zijn