Rikkie,
Ik lees je bericht nu pas. De kou-uitbraak zelf kon ik niet aflezen in de stratosfeer.
De kou-uibraak kan wel als een gevolg gezien worden van de overwegend te koude stratosfeer met gemiddeld sterke zonaliteit. Momenteel is de AO min of meer normaal. Nemen we er de "loading pattern" van de AO bij dan zien we dat door de aanwezigheid van land en reliëf de winden zich nooit mooi evenwijdig met de breedtecirkels bewegen. We zie een lagedrukcomplex met kern ter hoogte van Ijsland. Ter westen van de Rocky Mountains vinden we een hoge druk complex dat regelmatig een vingertje uitsteekt richting Noordpool zoals dat de komende week weer gaat gebeuren (zie laatste kaartje).
Om deze luchtdrukverdeling en blokkadeneigingen daar te verklaren maak ik gebruik van de potentiële vorticiteit. PV tussen gelijke vlakken van potentiële temperatuur (isentropen) blijft behouden wanneer de luchtkolom zich van west naar oost over de bergketen Rocky mountains beweegt. Over de top neemt de stabiliteit toe waardoor de vorticiteit afneemt (anticyclonaal). Erachter opnieuw een afname van de stabiliteit en de toename van de vorticiteit (cyclonaal) met de vorming van een Rosby-wave. Zie het kaartje hieronder met een voorbeeld op het zuidelijk halfrond. Ten oosten van de Rocky Mountains ontstaat een trog met kou-uistroom over Canada/W Groenland richting Atl. Oceaan alwaar de luchtmassa in botsing komt met dikkere warme lucht uit lagere breedten met zeer de gekende gevolgen (sterke jet, diepe Noorde Atlantische lagen).
Wat ik wil zeggen dat een gemiddeld sterke polar vortex in de winter geen blokkade-vorming uitsluit. De aanwezigheid van landmassa's en bergketens op het noordelijk halfrond staat zowiezo steeds garant voor meridionale patronen. Alleen doen deze zich bij een te koude meestal zonaal gerichte stratosferische/troposferische stroming zich aan de andere kant van de bol voor met kou-uitbraken over Canada en de VS.
Grtn
Gert
Ik lees je bericht nu pas. De kou-uitbraak zelf kon ik niet aflezen in de stratosfeer.
De kou-uibraak kan wel als een gevolg gezien worden van de overwegend te koude stratosfeer met gemiddeld sterke zonaliteit. Momenteel is de AO min of meer normaal. Nemen we er de "loading pattern" van de AO bij dan zien we dat door de aanwezigheid van land en reliëf de winden zich nooit mooi evenwijdig met de breedtecirkels bewegen. We zie een lagedrukcomplex met kern ter hoogte van Ijsland. Ter westen van de Rocky Mountains vinden we een hoge druk complex dat regelmatig een vingertje uitsteekt richting Noordpool zoals dat de komende week weer gaat gebeuren (zie laatste kaartje).
Om deze luchtdrukverdeling en blokkadeneigingen daar te verklaren maak ik gebruik van de potentiële vorticiteit. PV tussen gelijke vlakken van potentiële temperatuur (isentropen) blijft behouden wanneer de luchtkolom zich van west naar oost over de bergketen Rocky mountains beweegt. Over de top neemt de stabiliteit toe waardoor de vorticiteit afneemt (anticyclonaal). Erachter opnieuw een afname van de stabiliteit en de toename van de vorticiteit (cyclonaal) met de vorming van een Rosby-wave. Zie het kaartje hieronder met een voorbeeld op het zuidelijk halfrond. Ten oosten van de Rocky Mountains ontstaat een trog met kou-uistroom over Canada/W Groenland richting Atl. Oceaan alwaar de luchtmassa in botsing komt met dikkere warme lucht uit lagere breedten met zeer de gekende gevolgen (sterke jet, diepe Noorde Atlantische lagen).
Wat ik wil zeggen dat een gemiddeld sterke polar vortex in de winter geen blokkade-vorming uitsluit. De aanwezigheid van landmassa's en bergketens op het noordelijk halfrond staat zowiezo steeds garant voor meridionale patronen. Alleen doen deze zich bij een te koude meestal zonaal gerichte stratosferische/troposferische stroming zich aan de andere kant van de bol voor met kou-uitbraken over Canada en de VS.
Grtn
Gert