Een alles of niets toestand, zo zou ik de simulaties op de prognosekaarten momenteel willen noemen. Maar dat er verandering in de lucht zit, lijkt evident.
In verband met mijn eigen winterverwachting een korte monitoring vanuit mijn eigen visie.
Uitsluitsel geef ik niet. Kan ik niet. Noch vind ik het zin hebben de uitkomsten van de atmosfeermodellen zitten te betwijfelen, want daar schieten we toch niets mee op. De atmosfeermodellen zijn tegenwoordig bijna onverbeterlijk en waarom zou je daarbij dan wijsneuserige alternatieve visies naast leggen?
Vooraf: De situatie nu is beslist anders dan eind december 1978. Tóen moest ik wel een beetje denken aan mijn ervaringen van februari 1966, niet beseffend noch kunnen dromen dat ik weldra getuige zou zijn van de overtreffende trap van de scénes van februari 1966...
Echter, hoewel de temperatuurtegenstellingen op dit moment tussen Noord- en West- en Zuid-Europa niet zo uitgesproken zijn als in de december '78-situatie - tóen was er reeds sprake van een voorraadschuur van bitterkoude arctische lucht over Noord-Europa - en de winter nú vanuit een soort van blanco startsituatie op de kaart zou moeten verschijnen, kunnen de ontwikkelingen als alles gaat meewerken wel degelijk een overrompelend karakter krijgen de komende week!
Dit is mijn persoonlijke vrije taxatie van de huidige onzekere situatie. Juist die onzekerheid hoe het allemaal zal uitpakken, sluit de optie van een escalatie niet uit. Het is dé voedingsbodem voor doorslaggevende spontane ontwikkelingen.
Waar ik zelf vooral op let is de mogelijkheid, dat de spontane hogedrukontwikkelingen in het Hoge Noorden krachtiger zouden kunnen worden dan thans berekend. Ik ga dit hier nu niet allemaal uitgebreid uitwerken omdat mij dat teveel tijd en energie kost, maar die optie sluit helemaal aan bij het voortraject van deze winter zoals ik het verkend en herkend meen te hebben. Snelle verrassende ontwikkelingen met daarin de nodige dynamiek zijn daarin voorzien.
Kern van mijn idee daarbij is, dat de depressies waar iedereen naar zit te kijken slechts tot "hulpjes" zullen verworden, vooral omdat de regie van het noorden uit in handen zou moeten worden genomen door spontane hogedrukontplooiingen, die thans onvoldoende ingeschat worden en kúnnen worden.
Ik merk erbij op: Het leidde in het verleden tot de állermooiste winterinvallen en aansluitende consolidaties!
Een mooi voorbeeld van zo'n overrompelende inval door hoger opgepompte druk dan aanvankelijk ingeschat werd, biedt de casus van het weekend 26-27 maart 1977. Iets dergelijks gebeurde ook in maart 1980.
Wat ik zelf graag in gedachten houd: Tot in december leek het voortraject tot deze winter welhaast perfect met die grote overeenkomst in het weerbeeld van november met die van 1978 (!) - noordelijke westcirculatie - en het zeldzame geval van slechts 1 of 2 onweersdagen in Nederland. Volgens de vroeger vanuit Friesland vonnisende weerprofeet L.D. Pruiksma (1899-1983) zou dit zonder meer moeten wijzen op een koudegolf tijdens de winter. Een invallende westcirculatie in deze decembermaand had door alle beloftes een streep kunnen halen, maar nu dit niet is gebeurd en de prognoses wijzen in de richting van winterkansen, moet mijns inziens de conclusie zijn, dat er een veelbelovend wintertijdperk in het verschiet ligt.
Quote selectie