Klopt!
2 maart 1987, binnenkort twee jaar terug. Ik kan het me nog goed herinneren. Toen ik 's ochtends de tuin in keek rolde ik haast achterover van verbazing. Alle bomen waren dik ingepakt in het ijs en hingen krom. Grote takken donderden met veel geraas naar beneden. Indrukwekkend. De volgende dag kwam de zon erbij maar bleef het vriezen. Alles glinsterde prachtig en leverde net zulke plaatjes als in de VS.
Die ijzelstorm kwam op het moment dat ik eigenlijk al afscheid had genomen van W87. Januari was, zoals bekend, een zeer koude en rasechte wintermaand. Die koude golf ging als een nachtkaars uit met mist en lichte dooi om de noord. Maar op één van de laatste januaridagen kwam er een noordstroming met een pak sneeuw. Er volgden een paar stille heldere winterdagen met in de nacht -10. Uit de ijsresten van de januarikoude groeide snel een sterke ijsvloer en er kon weer geschaatst worden in een prachtig, besneeuwd landschap. Echter, zo rond de 5e was het voorbij met het winterweer en leverde hooguit wat gekwakkel, met nog wel sneeuw in het zuiden geloof ik. Eind februari was het zacht en hing de lente volop in de lucht. Maar op 1 maart ging het regenen. Bij een van zuid naar oost krimpende grondstroom viel de vorst weer binnen terwijl de regen bleef vallen...
Zoals gezegd brak op 3 maart de zon door en beleefden we nog een volle vorstweek. Overdag rond 0, in de nacht matige vorst. De twinkelende ijzelresten viel geleidelijk van de bomen door toedoen van de steeds krachtigere maartzon. Toch ergens tussen de 10e en 15e maart heb ik nog geschaatst!
Victor
Misschien 20 jaar terug
