toen heerlijk wit zag...
Ja, W07 kan ook mij niet bekoren. Ookal lijkt 07 op 007. De spanning was ver zoek, James Bondfilms kunnen mij sowieso niet bekoren. Ik val er bij in slaap of ik begin heel hard te lachen. Dat eerste gebeurt echter veel vaker dan 't tweede. De gadgets waren in deze winter defect en de special effects waren door een amateur in elkaar gezet (oe, oe, wat ben ik hard)

.
Ik heb wellicht één of twee ochtenden een dun waasje ijs gezien op de vijvers en dat is werkelijk zeer ongewoon. M'n WGG-punten moet ik nog tellen, de moed ontbreekt mij, echter...
Tot slot, enkele woorden van onmacht en onvrede

:
"Wacht eens even,
'wee nul zeven'...
Je liet ons niet beven,
een grote reden om je een nul te geven.
Maar er is nog meer,
die droomkaarten keer op keer,
ze zorgden tijdelijk voor spanning en sfeer,
toch werd het telkens niets... meer.
Op en af,
soms langzaam, dan in draf.
'T zwabberen der ensembles gaf ons niet veel hoop,
't bleef immers zo zacht als stroop.
Daarom 'wee nul zeven',
lijkt het ons beter de fakkel der winterweer door te geven.
Aan de opvolger die zal komen in 't najaar,
hopelijk zijn we dan nog niet gaar.
'Wee nul zeven', je rijk is uit.
Je kaars is bijna uit...
Trek je verzwakte, ontmoedigde troepen maar terug
en keer ons definitief de rug.
Laat ons weer wat moed en kracht opdoen,
nee, je hoeft nu echt niets meer te doen.
Geef de fakkel door aan 'Wee nul acht'
en laat hem rustig doen wat van hem wordt verwacht...
Ineens en onverwacht,
't is de winterliefhebber die wacht..."
Groetjes,
Katya
Quote selectie