en te weinig naar buiten. Zeker nu de computermodellen zo enorm heen en weer slingeren tussen hoop en vrees getuigt het van wijsheid om de superlatieven achterwege te laten. Dus kotsen, bagger en meer van dat soort heftige emoties kun je maar beter voor jezelf houden, niemand is gebaat bij zo'n trendy emotionele kretologie. Wat dat betreft is E. Kroll soms wel wat stellig in zijn uitspraken, liefhebber ten top maar het is zo lullig als je de volgende dag moet toegeven dat het anders lijkt uit te gaan pakken. Je praat over 3, 4 dagen vooruit en een kwetsbare situatie. 100 km westelijker en de sleeën kunnen weer de zolder op. 100 km oostelijker en we kunnen de Holterberg afskieën. Die nuances kun je natuurlijk nooit zo exact voorspellen. In het recente verleden is gebleken hoezeer de modellen van dag tot dag kunnen omdraaien, misschien maar weer terug naar de Vriezeganzen en Pelleboeriaanse observaties?
Quote selectie