De boodschap die uit je stuk spreekt, is dat we eigenlijk niet meer terug kunnen en er allemaal aan gaan. Ja, wat wil je dan nog dat mensen doen?
Je hebt het over 55 miljoen jaar geleden, en dat het toen veel warmer was dan nu. Maar wat had dat dan eigenlijk voor effect op de leefbaarheid van de aarde? Was die dan onleefbaarder of juist leefbaarder, en waarom dan wel? Dat staat nergens vermeld in je verhaal.
Ik zou mij kunnen voorstellen dat een warmere aarde op termijn juist méér mensen zou kunnen huisvesten, en dat een kouder worden van de aarde een grotere ramp zou zijn (op grote schaal). Bij een snel warmer wordend klimaat zullen wel grote problemen op gaan treden denk ik, vooral geopolitiek. Het middelandse zeegebied en het midden oosten, en andere landen rond die breedtegraad zullen misschien verwoestijnen. Echter daarvoor in de plaats komen hele grote gebieden beschikbaar voor landbouw en bewoning, denk aan Scandinavie, Siberie, Canada, Alaska, Zuid Argentinie e.d.
Op termijn wordt het mogelijk nodig dat mensen verhuizen uit onleefbare streken, naar streken die dan wel leefbaar worden. Die volksverhuizing zal op gigantisch veel cultureel verzet stuiten. Ik denk dat dat nog grotere problemen oplevert voor de mens, dan de opwarming van het klimaat an sich.
Tot slot... we willen denk ik met z'n allen graag dat altijd alles hetzelfde blijft. De mensheid bekijkt alles op de korte termijn. Maar dit is een probleem van de lange termijn. Als je ver terug kijkt, zie je dingen gebeuren die je nu voor ongelooflijk houdt. Denk bijvoorbeeld aan de grote volksverhuizingen. Het kan dus wel, het levert oorlogen op, ellende, honger... alles wat nu ook al gebeurt. Maar als ik visionair 1000 jaar vooruit kijk, lijkt mij dat hele volksstammen op andere plekken zullen gaan wonen, en dat de aarde er heel anders uit zal zien. Ik geloof echter niet, dat we als mens volledig voor onze eigen ondergang zorgen.
Wel een beetje koffiedik kijken natuurlijk.
Quote selectie