Het is altijd leuk om even een uitstapje te maken naar de theorie bij dit soort 'ideale' omstandigheden. De dopplerradar in Bonn had vanavond een uitstekend zicht op de naderende squall line en met behulp van de afgeleide snelheidsbeelden kan de inwendige structuur van zo'n complex afleiden.
In de theorie wordt door o.a. Bluestein de squall alsvolgt beschreven:
Je ziet een vrij scherp begrenste voorkant (rechts op het plaatje) en een uitgestrekt aambeeld en een gebied met stratiforme regen stroomafwaarts. Belangrijk zijn de tweede grote luchtstromen in het complex: een dalende luchtbeweging onderin de bui gericht naar de voorkant van het complex, dit heet de 'descending rear inflow' (DRI) en is de voeding van het complex... vaak 'tapt' deze stroom uit de onstabiliteit op laag tot middelbaar niveau. Daarboven zit een van voren naar achteren gerichte stijgende luchtstroom die de 'ascending front-to-rear flow' (A-FRF) genoemd wordt.
Op onderstaande dwarsdoorsnede gemaakt door de radar in Bonn is bovenstaande 'ideale' structur heel goed te zien. De blauwe kleuren geven aan dat de gereflecteerde deeltjes zich naar de radar toebewegen en de rode kleuren geven aan dat de reflecteerde deeltjes zich van de radar afbewegingen. Op het plaatje heb ik de twee eerdergenoemde luchtstromen even aangegeven. Dit beeld is uiteraard 180° gedraaid ten opzichte van het figuur hierboven, dit komt omdat het radarstation links staat en de afstand vanaf het radarstation van links naar rechts is afgebeeld.
Gr. Ben
Quote selectie