Ik herinner me die bewuste dag in 1992 nog als gisteren. Op dat ogenblik woonde ik nog in Bonheiden, vlakbij Mechelen.
Op een gegeven moment brak er een stortbui uit zoals ik er nog maar weinige in mijn leven heb meegemaakt.
De rolluiken leken regelrecht uit een rambofilm gemonteerd te zijn, compleet aan flarden geschoten.
Ik woonde toen nog in een bosrijk (of moet ik boomrijk zeggen...) gebied. Aan de overkant van de straat was duidelijk een windhoosspoor waar te nemen, te merken aan het "pad" gemaakt tussen de andere nog overeindstaande bomen.
Enkele meters verderop in de straat waren enkele buren minder fortuinlijk, waar een gigantisch kolossale eik de volledige garage had weggevaagd. De dutskes (voor nl: onfortuinlijken) waren amper 2 dagen op vakantie en hun huis was nog geen 3 jaar oud.
Op ongeveer een kilometer van mijn deur was er een bos. Ook daar was de vernielingstocht van de windhoos toen duidelijk op te merken.
Als ik mij trouwens niet vergis, heeft die bewuste windhoos toen ook lelijk huisgehouden in het Dierenpark Planckendael.
Gunther
Sint-Katelijne-Waver
Quote selectie