Weergedicht: Sneeuw

Bericht van: Sander (Nieuwegein) , 24-01-2004 21:04 

Sneeuw

In een bijzondere stilte ontwaak ik
Ik vraag me af wat het is
Ik veeg het raam schoon en aanschouw het
het wondere beeld dat ik zie

Een week gevoel maakt zich van mij meester
De wereld die ik zie is zo klein
Niemand mag dit beeld nog verstoren
Zeker niet de herinnering aan dit moment

Voorzichtig zet ik een voetstap
in de sneeuw waardoor wij zijn verwend
Wonderlijk is het te vertoeven
in een wereld waarin al het geluid wordt gedempt
Een winter zonder sneeuw is als een herfst zonder storm

Weergedicht: Sneeuw   ( 246)
Sander (Nieuwegein) -- 24-01-2004 21:04
  Zeer mooi, ik zie het zo voor me. 🙂  
Wouter (Heist aan zee) ( 1m) -- 24-01-2004 21:20
  lekker hoorrrrrr!!!  
Martin (Arnhem) -- 24-01-2004 22:01
Re : Weergedicht: Sneeuw   ( 194)
john oudheusden n-bra -- 24-01-2004 21:12