eerlijk gezegd: 't went.
Nu al twee jaar op rij zo goed als geen sneeuw gezien, dit jaar nog minder dan vorig jaar zelfs.
financieel geen kansen om sneeuw ver weg te gaan zoeken (dat betert hopelijk wel eens), dus leg ik me er gewoon bij neer: sneeuw is iets uit 't verleden, mooi, maar ik kan leven zonder en met de herinneringen.
Maar bij mij went het absoluut niet. Ik krijg er neurotische buien van, van zo'n sneeuwloos gedrocht van een winter zoals dit jaar. Temeer daar ik door omstandigheden dit jaar niet naar de bergen kan. Ik ben thans volop bezig om mijn bioritme erop te trainen om nog 9 maanden vol te houden. Rond 25 november 2008 schat ik zo de eerstvolgende vlokken te mogen begroeten.
