Ondertussen zien we over de Atlantische Oceaan een schijnbaar prachtige Omegablokkade ontstaan.
Echter binnen de 48u al verdwijnt deze snel van de weerkaarten.
Misschien is dit pure onzin:
Maar wat me opvalt is, wanneer ik in de archieven zoek naar kou-invallen met blokkadevorming, dat de afstand tussen de zuidelijke en noordelijk afgesplitste tak van de jet bepalend is voor de duurzaamheid van de blokkade.
Tijdens blokkadevorming met langdurige kouinvallen in bijvoorbeeld januari 1985 en februari 1986 werden deze straalstromen veel verder van elkaar verwijderd waardoor alles langer op slot bleef. Lagedrukgebieden konden zich dan mooi onder de afgesnoerde "warme" bel uitspreiden en alles bleef mooi op z'n plaats.
Nu aldus lijkt alles snel terug samen te klitten en te zonaliseren waardoor er zich geen duurzaam winterweer kan opbouwen.
Groet
Gert
Quote selectie