Ik las hier beneden ergens iets in de aard van 'zelfs echte winterliefhebbers verlangen nu naar de lente'. Nee, hoor. Toch niet in mijn geval. Al mag het wel wat droger worden. Maar ja, wie wou er nu ook zo'n zachte, natte wintermaanden

. Van mij mag het gerust nog een tijdje duren: die zalige sneeuwbuien, maagdelijke ijskappen, sneeuw die verder waait dan de bui lang is. Alleen jammer dat alles zo snel wegsmelt en een pap van jewelste nalaat. Gisteren ben ik nog even buiten blijven staan: gewoon naar boven kijken en gevoeld hoe de (laatste?) sneeuwvlokjes en hagelsteentjes in mijn gezicht prikkelden. Pal in de wind, heerlijk koud. Alles tintelt dan, je voelt dat je leeft. Elke vezel, elk bloedvat. Dat kan je niet zeggen bij dertig graden, althans dat is mijn uitgesproken mening. Dan leef je niet. Je ligt gewoon clinisch dood te wezen in de schaduw van één of andere boom. Te suf voor woorden. Geen haar op je hoofd dat eraan denkt om eventjes de tuin om te spitten. Nee, liggen, water drinken en hopen dat het overgaat. Oké, ik ga weer een bak kritiek over mij heen krijgen, ik ben er klaar voor

. Lang leve het winterweer, ookal komt het als geen mens het meer verwacht. Als er dan toch een nieuwe ijstijd komt dan mag hij nu beginnen. Ik mag dan misschien wel gek lijken maar kom, het is eens wat anders dan altijd maar weer: te warm. Het werd gewoon tijd dat die koudere oplossingen het gingen halen. De laatste zullen ooit de eerste zijn. Ben benieuwd hoelang dat gaat blijven duren...
Groetjes,
Katya
Quote selectie