Ik zat daar in de buurt maar dan 4 jaar eerder aan het
Bericht van: Katya - As (B) , 15-04-2008 21:50
vierwoudstedenmeer. Daar heb ik ook bijna iedere avond onweer meegemaakt en dat bleef altijd geweldig lang narommelen in dat dal, dat is zowat een klassiek verschijnsel in de Alpen. Heb toen zelfs in de kamer geslapen waar Goethe ook nog zijn hoofd te rusten heeft gelegd een paar honderd jaar eerder. Idyllische plaatsjes vind je daar. Op een avond kwam er al in de verte een onweer van jewelste aanzetten en toch was er nog een mevrouw in dat meer aan 't zwemmen, zelfs toen de bliksems al naar beneden rolden in het dal. Ik dacht nog, terwijl ik aan 't eten was (op een o zo romantisch terras met kaarsen aan de rand van 't meer, zalig 
), seffens krijgen we nog gebraden vlees op ons bord 
. Het was er behoorlijk warm en vochtig maar nog net te doen aan zo'n groot meer, er is dan altijd wel wat wind (meestal). Ik moet hier ergens die foto's nog hebben liggen, ik fotografeerde toen nog 'gewoon' met film. De hardste knal die ik me kan herinneren was toch eentje hier in Limburg. Op een nacht ergens verleden jaar. Ruben heeft die toen ook gehoord, diezelfde knal, in 't holst van de nacht. Het was dan ook een dreun. Ruben woonde toen namelijk een +/- 35 kilometer van mij vandaan (nu iets dichter). Heb de sms in kwestie lang bijgehouden maar ik heb hem onlangs gewist. Er zijn nog wel meer onweders die ik me kan herinneren: in Italië eens een hele nacht (wel vermoeiend op 't laatste) ook tussen de bergen, nog eens in Italië aan het Lago d'Iseo. En dan nog eens een keertje toen we aan 't zwemmen waren bij mijn grootouders in onze 'publiciteitsjaren' . Ineens een kletterend onweer en we waren daar met de fiets. Mijn moeder was natuurlijk thuis lichtjes in paniek. Het plafond is toen zelfs naar beneden gekomen in de slaapkamer van mijn grootouders. De hagel kletterde op de koepels van het huis, ik hoor het nog steeds. Na het onweer, op de weg naar huis, kwamen we overal brandweerlui tegen die de takken langs de weg en op 't fietspad aan 't opruimen waren... Het kan soms nogal tekeergaan. Er zijn nog zo momenten geweest hoor maar dan moet ik even graven in mijn hersencellen, denk wel dat ik nu de belangrijkste heb vermeld.
Groetjes,
Katya
), seffens krijgen we nog gebraden vlees op ons bord . Het was er behoorlijk warm en vochtig maar nog net te doen aan zo'n groot meer, er is dan altijd wel wat wind (meestal). Ik moet hier ergens die foto's nog hebben liggen, ik fotografeerde toen nog 'gewoon' met film. De hardste knal die ik me kan herinneren was toch eentje hier in Limburg. Op een nacht ergens verleden jaar. Ruben heeft die toen ook gehoord, diezelfde knal, in 't holst van de nacht. Het was dan ook een dreun. Ruben woonde toen namelijk een +/- 35 kilometer van mij vandaan (nu iets dichter). Heb de sms in kwestie lang bijgehouden maar ik heb hem onlangs gewist. Er zijn nog wel meer onweders die ik me kan herinneren: in Italië eens een hele nacht (wel vermoeiend op 't laatste) ook tussen de bergen, nog eens in Italië aan het Lago d'Iseo. En dan nog eens een keertje toen we aan 't zwemmen waren bij mijn grootouders in onze 'publiciteitsjaren' . Ineens een kletterend onweer en we waren daar met de fiets. Mijn moeder was natuurlijk thuis lichtjes in paniek. Het plafond is toen zelfs naar beneden gekomen in de slaapkamer van mijn grootouders. De hagel kletterde op de koepels van het huis, ik hoor het nog steeds. Na het onweer, op de weg naar huis, kwamen we overal brandweerlui tegen die de takken langs de weg en op 't fietspad aan 't opruimen waren... Het kan soms nogal tekeergaan. Er zijn nog zo momenten geweest hoor maar dan moet ik even graven in mijn hersencellen, denk wel dat ik nu de belangrijkste heb vermeld.Groetjes,
Katya
Bericht laatst bijgewerkt: 15-04-2008 21:53
De temperaturen buiten worden gemeten vanop de eerste verdieping .
.
;)