Chaseverslag gisteravond/vannacht vanuit mijn oogpunt. Zelhem, Venlo, Koln, Dortmund, Munster, Hengelo(O), Zelhem
Gistermiddag werd ik rond 17:30 opgehaald vanaf m’n stekkie hier in Zelhem door Kevin(Roosendaal) en Bart(Doetinchem), welke de nacht ervoor ook al waren gaan chasen richting Maastricht.
Afijn ik werd dus opgehaald en onze eerste bestemming was Venlo. Het begon al lekker in Doetinchem, waar we bijna iemands deur schepten nadat de chauffeuse(Jahóór, een vrouw achter het stuur) onze Alfa Romeo chasemobiel niet had zien aankomen..
Het ging nét goed en wat zweetdruppels later maar voortgezet richting Venlo(Voor Frank: Nog zo’n malloot horen toeteren?) Bij ‘s-Heerenbergh de grens over gegaan en via Emmerich richting Kleve gereden waar ons oog viel op een Lidl en een Ronald McDonaldclown.. Hier dus even gebruik van gemaakt en de al zo volle auto nog voller gepropt met icetea en vette happen.
Goed, daarvoor waren we niet onderweg, we wouden onweer zien. Bij Kleve werd de bewolking al wat dikker, en hoe verder we richting zuid gingen, hoe meer bewolking er op kwam zetten. Nadat we een korte update gehouden hebben op een parkeerplaats bij Venray, de A67 opgezocht richting grens. Goed, knipperlampjes.. File,, van 4 banen naar 1 baan.. Vrachtauto’s die achteruitreden op de snelweg…. Daar leek de chase al in het water te vallen.
Nadat we eindelijk van de snelweg afwaren en een bij Venlo aangeplakt gehucht ‘’t Ven’’ binnenreden, reden we al snel weer een km of 5 per uur. Rechts naast ons verscheen een klein autotje met een Duits nummerbord. De bestuurder vroeg zich denk ik al af wat wij nou te kijken hadden naar z’n autotje. Nou deze zat vol deuken en de voorruit was meer ster dan ruit. Hij vertelde ons dat het hagelschade was (wat wij al vermoedden) welke hij eerder die dag had opgelopen te Krefeld. Hier waren hagelstenen van 5cm naar beneden komen zetten.
Onze bestemming, Venlo, was bereikt, maar we besloten meteen door te rijden naar Koln. De lucht werd snel donker, en het werd ongelooflijk heiig. We waren noodgedwongen te stoppen bij een tankstation vanwege onze blaas en er werden daarna wat koekjes en andere etenswaren bijgevuld. Ook maar meteen wat foto’s gemaakt van de lucht om 21:00
Voortgezet richting Köln, waarbij het snel donkerder werd buiten. Plotseling,, een flits! Dat was tenminste toch al iets! Een rommel was echter niet te horen. Toen we bijna in Brühl waren, om daar ergens een open veldje op te zoeken (We kwamen uiteindelijk terecht in een schoorsteen en hoogspanningsmast-area) een zeer felle flits, behoorlijk dichtbij. Snel het raampje opengedraaid, en jawel, een heerlijke knal met zeer diepe dreun galmde de auto in.
Uiteindelijk in Brühl maar een woonwijk opgezocht, om even wat internet zien te vinden. Dat lukte al vrij snel. Daar zag het er niet echt rooskleurig uit voor ons. De actiefste cellen hingen veel te oost en trokken vrij snel verder. We moesten snel zijn wilden we nog wat meepakken. We hebben dus maar Osnabrück ingetypt en zijn maar weer gaan rijden (Fam. Odenhausen nog bedankt voor uw snelle internet). Onderweg nam het weerlicht steeds meer toe en er werden ook kanalen zichtbaar. Al snel maar eens gestart met filmen, om toch nog iets vast te kunnen leggen. Bart probeerde vanaf de achterbank wat plaatjes te knallen, terwijl Kevin druk op de weg moest letten. 180 zat er niet meer bij, 100km/h langzamer was de snelheid. De wegen dampten ontzettend en opspattend water en aquaplaning maakten het rijden niet gemakkelijk. Vanwege het slechte zicht werd het vinden van de afslag wat lastig, en was het ook goed uitkijken met de bochten. Bij Wupertall konden we bijna gaan klaverbladracen, we hebben in ieder geval elke hoek van het knooppunt gezien. Het weerlicht was nu toch wel zodanig toegenomen dat er weer besloten werd om te filmen, niet lang daarna stond de eerste succesvolle ontlading op de film, gevolgd door een Woowowowowww en een rommel. Wat opviel was dat de ontladingen soms zeer lang duurden, tot wel 4 seconden. Je kon dus bij wijze van spreke je camera nog snel aanzetten en een foto maken op geluk, hij zou er dan toch wel op staan.
Uiteindelijk waren we dan aardig in de richting gekomen, we reden tussen Dortmund en Unna, toen we moesten tanken. Het weerlicht was toch vrij frequent aanwezig, en opeens ook weer boven ons. maar ontladingen waren niet goed te zien vanwege de heiige en mistige atmosfeer. Met mazzel waren we net op een autovrij stuk snelweg beland, zonder lantaarnpalen en dergelijke geintjes. Voor de zoveelste keer werd het knopje van de camera ingedrukt, en ditmaal ook met succes:). Een vrij felle langdurige ontlading precies in beeld!(Let niet op de Wow)
Screenshot
Hierna verder gereden naar een tankstation omdat de auto dorst had.
Terwijl Bart en Kevin maar even gingen stoeien met hoe ze nou een tankbeurt moesten betalen, heb ik maar even richting Achterhoek gebeld. Een paar honderd kilometer verderop werd door Wilber gekeken wat de beste keuze was, Doorzetten naar Osnabruck of toch niet? Het werd dat 2e. Munster e.o.(Bedankt Wilber!)
Meteen hierna (nadat we nog even een raar geparkeerde Roemeense vrachtwagen mochten bewonderen) vaartgemaakt richting Munster. Het regende en onweerde nog altijd, al vanaf Köln. Bij Munster was niet veel meer te zien dan de rest van de rit, alleen de frequentie was toch weer wat hoger. We kregen vanuit het Achterhoekse Callcenter te Doetinchem weer bericht dat we richting Rheine of Nordhorn moesten rijden. Goed, dat gedaan dus. Tussen Munster en Rheine eindelijk een open plek gevonden. Maar het regende nog altijd vrij hard, en we hadden geen overkapping. Net juist op dat moment een felle CG op pakweg 5 km., en na de kunstzinnige keerpoging op de grote weg nog één. Ja, eindelijk, een gesloten tankstation met zicht richting de cell, alleen was het weerlicht nu weg:s.. Wat ons wel opviel waren de vele bladeren en takjes op de weg, het lekker hier kort geleden toch aardig te moeten hebben geonweerd. Of de bladeren en takken hagelschade of windschade was weten we niet. Toch maar even de statieven opgesteld richting het Noordoosten, maar dit leverde, op de pompbaas die dacht dat hij te hard had gereden na, niks op. We besloten maar richting huis te keren en zijn zo via Twente weer richting Achterhoek gegaan. Af en toe was er ten N nog wat geflits zichtbaar maar dit mocht niet veel meer voorstellen. Bij Lochem nog even gestopt om een foto te maken van dezelfde takjes en bladerenbende als tussen Munster en Rheine. Ik vermoed dus aangericht door wind, want hagel leek me hier niet mogelijk als ik onze updates mocht geloven.
Om 2:20 snachts dan eindelijk thuisgekomen na een chase van 580 kilometer.
Het was niet veel, maar ik(wij) waren niet ontevreden gezien we toch wel leuke ontladingen hebben mogen zien, helaas ontbrak het van goede uitzichtpunten met overkapping(Het regende namelijk aan één stuk door) en langzaam trekkende cellen. We hebben dus vrij lang net achter de kern aangereden. Maargoed hier leert men van he;)
Wow wat een lap tekst… Grt, Erwin!
Gistermiddag werd ik rond 17:30 opgehaald vanaf m’n stekkie hier in Zelhem door Kevin(Roosendaal) en Bart(Doetinchem), welke de nacht ervoor ook al waren gaan chasen richting Maastricht.
Afijn ik werd dus opgehaald en onze eerste bestemming was Venlo. Het begon al lekker in Doetinchem, waar we bijna iemands deur schepten nadat de chauffeuse(Jahóór, een vrouw achter het stuur) onze Alfa Romeo chasemobiel niet had zien aankomen..
Het ging nét goed en wat zweetdruppels later maar voortgezet richting Venlo(Voor Frank: Nog zo’n malloot horen toeteren?) Bij ‘s-Heerenbergh de grens over gegaan en via Emmerich richting Kleve gereden waar ons oog viel op een Lidl en een Ronald McDonaldclown.. Hier dus even gebruik van gemaakt en de al zo volle auto nog voller gepropt met icetea en vette happen.
Goed, daarvoor waren we niet onderweg, we wouden onweer zien. Bij Kleve werd de bewolking al wat dikker, en hoe verder we richting zuid gingen, hoe meer bewolking er op kwam zetten. Nadat we een korte update gehouden hebben op een parkeerplaats bij Venray, de A67 opgezocht richting grens. Goed, knipperlampjes.. File,, van 4 banen naar 1 baan.. Vrachtauto’s die achteruitreden op de snelweg…. Daar leek de chase al in het water te vallen.
Nadat we eindelijk van de snelweg afwaren en een bij Venlo aangeplakt gehucht ‘’t Ven’’ binnenreden, reden we al snel weer een km of 5 per uur. Rechts naast ons verscheen een klein autotje met een Duits nummerbord. De bestuurder vroeg zich denk ik al af wat wij nou te kijken hadden naar z’n autotje. Nou deze zat vol deuken en de voorruit was meer ster dan ruit. Hij vertelde ons dat het hagelschade was (wat wij al vermoedden) welke hij eerder die dag had opgelopen te Krefeld. Hier waren hagelstenen van 5cm naar beneden komen zetten.
Onze bestemming, Venlo, was bereikt, maar we besloten meteen door te rijden naar Koln. De lucht werd snel donker, en het werd ongelooflijk heiig. We waren noodgedwongen te stoppen bij een tankstation vanwege onze blaas en er werden daarna wat koekjes en andere etenswaren bijgevuld. Ook maar meteen wat foto’s gemaakt van de lucht om 21:00
Voortgezet richting Köln, waarbij het snel donkerder werd buiten. Plotseling,, een flits! Dat was tenminste toch al iets! Een rommel was echter niet te horen. Toen we bijna in Brühl waren, om daar ergens een open veldje op te zoeken (We kwamen uiteindelijk terecht in een schoorsteen en hoogspanningsmast-area) een zeer felle flits, behoorlijk dichtbij. Snel het raampje opengedraaid, en jawel, een heerlijke knal met zeer diepe dreun galmde de auto in.
Uiteindelijk in Brühl maar een woonwijk opgezocht, om even wat internet zien te vinden. Dat lukte al vrij snel. Daar zag het er niet echt rooskleurig uit voor ons. De actiefste cellen hingen veel te oost en trokken vrij snel verder. We moesten snel zijn wilden we nog wat meepakken. We hebben dus maar Osnabrück ingetypt en zijn maar weer gaan rijden (Fam. Odenhausen nog bedankt voor uw snelle internet). Onderweg nam het weerlicht steeds meer toe en er werden ook kanalen zichtbaar. Al snel maar eens gestart met filmen, om toch nog iets vast te kunnen leggen. Bart probeerde vanaf de achterbank wat plaatjes te knallen, terwijl Kevin druk op de weg moest letten. 180 zat er niet meer bij, 100km/h langzamer was de snelheid. De wegen dampten ontzettend en opspattend water en aquaplaning maakten het rijden niet gemakkelijk. Vanwege het slechte zicht werd het vinden van de afslag wat lastig, en was het ook goed uitkijken met de bochten. Bij Wupertall konden we bijna gaan klaverbladracen, we hebben in ieder geval elke hoek van het knooppunt gezien. Het weerlicht was nu toch wel zodanig toegenomen dat er weer besloten werd om te filmen, niet lang daarna stond de eerste succesvolle ontlading op de film, gevolgd door een Woowowowowww en een rommel. Wat opviel was dat de ontladingen soms zeer lang duurden, tot wel 4 seconden. Je kon dus bij wijze van spreke je camera nog snel aanzetten en een foto maken op geluk, hij zou er dan toch wel op staan.
Uiteindelijk waren we dan aardig in de richting gekomen, we reden tussen Dortmund en Unna, toen we moesten tanken. Het weerlicht was toch vrij frequent aanwezig, en opeens ook weer boven ons. maar ontladingen waren niet goed te zien vanwege de heiige en mistige atmosfeer. Met mazzel waren we net op een autovrij stuk snelweg beland, zonder lantaarnpalen en dergelijke geintjes. Voor de zoveelste keer werd het knopje van de camera ingedrukt, en ditmaal ook met succes:). Een vrij felle langdurige ontlading precies in beeld!(Let niet op de Wow)
Screenshot
Hierna verder gereden naar een tankstation omdat de auto dorst had.
Terwijl Bart en Kevin maar even gingen stoeien met hoe ze nou een tankbeurt moesten betalen, heb ik maar even richting Achterhoek gebeld. Een paar honderd kilometer verderop werd door Wilber gekeken wat de beste keuze was, Doorzetten naar Osnabruck of toch niet? Het werd dat 2e. Munster e.o.(Bedankt Wilber!)
Meteen hierna (nadat we nog even een raar geparkeerde Roemeense vrachtwagen mochten bewonderen) vaartgemaakt richting Munster. Het regende en onweerde nog altijd, al vanaf Köln. Bij Munster was niet veel meer te zien dan de rest van de rit, alleen de frequentie was toch weer wat hoger. We kregen vanuit het Achterhoekse Callcenter te Doetinchem weer bericht dat we richting Rheine of Nordhorn moesten rijden. Goed, dat gedaan dus. Tussen Munster en Rheine eindelijk een open plek gevonden. Maar het regende nog altijd vrij hard, en we hadden geen overkapping. Net juist op dat moment een felle CG op pakweg 5 km., en na de kunstzinnige keerpoging op de grote weg nog één. Ja, eindelijk, een gesloten tankstation met zicht richting de cell, alleen was het weerlicht nu weg:s.. Wat ons wel opviel waren de vele bladeren en takjes op de weg, het lekker hier kort geleden toch aardig te moeten hebben geonweerd. Of de bladeren en takken hagelschade of windschade was weten we niet. Toch maar even de statieven opgesteld richting het Noordoosten, maar dit leverde, op de pompbaas die dacht dat hij te hard had gereden na, niks op. We besloten maar richting huis te keren en zijn zo via Twente weer richting Achterhoek gegaan. Af en toe was er ten N nog wat geflits zichtbaar maar dit mocht niet veel meer voorstellen. Bij Lochem nog even gestopt om een foto te maken van dezelfde takjes en bladerenbende als tussen Munster en Rheine. Ik vermoed dus aangericht door wind, want hagel leek me hier niet mogelijk als ik onze updates mocht geloven.
Om 2:20 snachts dan eindelijk thuisgekomen na een chase van 580 kilometer.
Het was niet veel, maar ik(wij) waren niet ontevreden gezien we toch wel leuke ontladingen hebben mogen zien, helaas ontbrak het van goede uitzichtpunten met overkapping(Het regende namelijk aan één stuk door) en langzaam trekkende cellen. We hebben dus vrij lang net achter de kern aangereden. Maargoed hier leert men van he;)
Wow wat een lap tekst… Grt, Erwin!
Bericht laatst bijgewerkt: 31-05-2008 14:48
Meer van mijn foto's zien? Kijk dan op https://www.instagram.com/erwin_klein1