Maar het was niet zo onbestendig, dat we thuis bleven, ook al was hier vannacht 25 mm regen gevallen!
Het ging naar de Tannheimer Bergen, Gimpel en Rote Flüh, boven Nesselwängle in het Tannheimer dal. Die bergen links van Reutte, als je richting Fernpas rijdt. In Nesselwängle was er nog aardig wat restbewolking:
Maar ook dan is er geen gebrek aan motieven
Het klaarde al vrij gauw op (blik richting Köllenspitze).
En het werd even zelfs zonnig (blik richting Rote Flüh).
Na het Gimpelhuis ga je linksaf, en kom je in een hoog dal tussen Rote Flüh en Gimpel. Er was nog het een en ander aan sneeuw blijven liggen (op zich niets buitengewoons):
De gemzen hebben er ook geen probleem mee, immers:
Na de schaarde tussen Rote Flüh en Gimpel gingen we richting Rote Flüh. In de schaarde was het mistig en stond vrij veel wind, bij 9°C. Het pad naar de Rote Flüh was niet zo ingewikkeld, maar steile sneeuwvelden brachten een element van avontuur in:
Van de top kon je het Gimpelhuis weer zien:
Als je tenminste wat zag, want de bewolking nam weer toe (Hahnenkamm boven Reutte):
Het werd zelfs hoogste tijd, weer naar beneden te gaan (blik richting Lechtaler Alpen):
Hoogste tijd, zelfs (blik naar Haldensee).
Een wijs besluit. Op de hut werden we vergast op een hagelbui, maar verder kwamen we redelijk droog beneden.
Het ging naar de Tannheimer Bergen, Gimpel en Rote Flüh, boven Nesselwängle in het Tannheimer dal. Die bergen links van Reutte, als je richting Fernpas rijdt. In Nesselwängle was er nog aardig wat restbewolking:
Maar ook dan is er geen gebrek aan motieven
Het klaarde al vrij gauw op (blik richting Köllenspitze).
En het werd even zelfs zonnig (blik richting Rote Flüh).
Na het Gimpelhuis ga je linksaf, en kom je in een hoog dal tussen Rote Flüh en Gimpel. Er was nog het een en ander aan sneeuw blijven liggen (op zich niets buitengewoons):
De gemzen hebben er ook geen probleem mee, immers:
Na de schaarde tussen Rote Flüh en Gimpel gingen we richting Rote Flüh. In de schaarde was het mistig en stond vrij veel wind, bij 9°C. Het pad naar de Rote Flüh was niet zo ingewikkeld, maar steile sneeuwvelden brachten een element van avontuur in:
Van de top kon je het Gimpelhuis weer zien:
Als je tenminste wat zag, want de bewolking nam weer toe (Hahnenkamm boven Reutte):
Het werd zelfs hoogste tijd, weer naar beneden te gaan (blik richting Lechtaler Alpen):
Hoogste tijd, zelfs (blik naar Haldensee).
Een wijs besluit. Op de hut werden we vergast op een hagelbui, maar verder kwamen we redelijk droog beneden.