Ik heb tussen 1981 en 1983 1½ jaar op Sardinië gewoond/gekampeerd, en ergens in 1 van die 2 zomers was het 's avonds rond een uur of 8 normale temperatuur, ruim boven de 20.
Toen nam plotseling de wind sterk toe, en was het binnen 2 a 3 uur later 42 graden.
Omdat de wind zo sterk was drong de hitte overal door, ook in de huizen.
Stond je op, dan sloeg je zowat tegen de vlakte. Je werd gedwongen om alles in een soort slow-motion te doen, denken ook, anders knallende koppijn.
Ik ben nog naar de tent gegaan, maar dat was even heet, slapen echt onmogelijk. Slaapzak gepakt en naar het strand gegaan, een meter van de zee ging het nog een heel klein beetje.
Voor zover ik al slapen kon, was dat als met hoge koorts.
Zo snel als de hitte gekomen was, kwam de verkoeling ook (letterlijk) in enkele minuten, rond een uur of 6 's ochtends.
Het moment dat je ineens koelte voelde ging zelfs nog sneller (in een een paar seconden).
Ik heb daarna niet meer geslapen, maar was wel volkomen uitgeput, waarschijnlijk door de harde, uitdrogende wind (vochttekort), en de hitte natuurlijk.
Later die dag is me verteld dat het een wind betrof die rechtstreeks uit de Sahara kwam, wat ook de zeer plotselinge afkoeling in de vroege ochtend zou verklaren (de koude nacht viel in in de woestijn, en kwam vertraagd rond een uur of 6 's ochtends op Sardinië aan).
De hele dag heb ik me nog gevoeld alsof ik dagen lang zeer hoge koorts gehad had. Er schijnen bij zulke wind (ben de naam v/d wind vergeten) ook viel zieken en ouden van dagen te overlijden.
Toen nam plotseling de wind sterk toe, en was het binnen 2 a 3 uur later 42 graden.
Omdat de wind zo sterk was drong de hitte overal door, ook in de huizen.
Stond je op, dan sloeg je zowat tegen de vlakte. Je werd gedwongen om alles in een soort slow-motion te doen, denken ook, anders knallende koppijn.
Ik ben nog naar de tent gegaan, maar dat was even heet, slapen echt onmogelijk. Slaapzak gepakt en naar het strand gegaan, een meter van de zee ging het nog een heel klein beetje.
Voor zover ik al slapen kon, was dat als met hoge koorts.
Zo snel als de hitte gekomen was, kwam de verkoeling ook (letterlijk) in enkele minuten, rond een uur of 6 's ochtends.
Het moment dat je ineens koelte voelde ging zelfs nog sneller (in een een paar seconden).
Ik heb daarna niet meer geslapen, maar was wel volkomen uitgeput, waarschijnlijk door de harde, uitdrogende wind (vochttekort), en de hitte natuurlijk.
Later die dag is me verteld dat het een wind betrof die rechtstreeks uit de Sahara kwam, wat ook de zeer plotselinge afkoeling in de vroege ochtend zou verklaren (de koude nacht viel in in de woestijn, en kwam vertraagd rond een uur of 6 's ochtends op Sardinië aan).
De hele dag heb ik me nog gevoeld alsof ik dagen lang zeer hoge koorts gehad had. Er schijnen bij zulke wind (ben de naam v/d wind vergeten) ook viel zieken en ouden van dagen te overlijden.
