Straks zat ik op NDR een prachtige documentaire te kijken over muizen "het rijk der dwergen".
De zon scheen nog maar net of de omgeving begon keer op keer trillen op zijn grondvesten door vers ontwikkelende buien.
Naar de rand van het dorp gefietst. Aan de voorkant zeer sterke schuingetrokken rollcloud en stijgstromen. Wolkenbasis bijna tot aan de grond, windhoosachtig. Een wolk van enkele kilometers doorsnede had volledige rotatie, aan de achterkant een zware groene neerslagzone.
Opeens werd de witte bovenkant zichtbaar, scherpe bollingen en ook daarin rotatie linksom, terwijl die kant nog niet verijst was. Duidelijk sprake van een mini-supercell dus.
Vervolgens kon ik in het midden een zeer sterk stijgende cillinder zien, wallcloud. iets daarvoor verdwenen de maisvelden binnen 50 meter kompleet uit het zicht. een kleine maar zeer zware wolkbreuk met hagel erin.
Vandaag is er schijnbaar weer sprake van verhoogde kosmische ether input en daarmee samengaande torsieveld-activiteit. buien die roteren en daardoor zeer intensief en compact blijven worden blijkbaar steeds normaler. Buien die niet spiraalsgewijs naar binnen roteren flodderen uit elkaar en zijn daarom niet intensief en sterven uit. achter supercelletjes steekt een totaal ander mechanisme dan multicelontwikkeling door outflow.
Ik denk dat er sprake is van verhoogde kosmische ether-input door het zonlicht. Buiten de wolk ontstaat daardoor een overdruk aan ether EN DAARDOOR luchtdruk aan alle kanten van de bui, waardoor torsievelden ontstaan met rotatie als gevolg omdat in de wolk zelf geen zonlicht kan komen en dus ook geen ether-input.
In de buien die nu ontstaan onder beschaduwende restant-ijskappen van oude buien is de kans op rotatie veel kleiner. een nieuwe mini-rotorcell ontwikkeling zie ik dus niet snel gebeuren, dan moet het eerst weer flink opklaren.
Bovendien kan een kosmische etherinstroom zo gericht zijn (wegens planeetstanden oid, ik weet het ook niet precies) dat het maar een bepaald aantal uur van de dag mogelijk is. Men zou eens een globaal supercell onderzoek doen wereldwijd ne er statistiek op loslaten. Komt men tot opmerkelijke resultaten die het bestaan van kosmische ether invloeden aantonen.
De zon scheen nog maar net of de omgeving begon keer op keer trillen op zijn grondvesten door vers ontwikkelende buien.
Naar de rand van het dorp gefietst. Aan de voorkant zeer sterke schuingetrokken rollcloud en stijgstromen. Wolkenbasis bijna tot aan de grond, windhoosachtig. Een wolk van enkele kilometers doorsnede had volledige rotatie, aan de achterkant een zware groene neerslagzone.
Opeens werd de witte bovenkant zichtbaar, scherpe bollingen en ook daarin rotatie linksom, terwijl die kant nog niet verijst was. Duidelijk sprake van een mini-supercell dus.
Vervolgens kon ik in het midden een zeer sterk stijgende cillinder zien, wallcloud. iets daarvoor verdwenen de maisvelden binnen 50 meter kompleet uit het zicht. een kleine maar zeer zware wolkbreuk met hagel erin.
Vandaag is er schijnbaar weer sprake van verhoogde kosmische ether input en daarmee samengaande torsieveld-activiteit. buien die roteren en daardoor zeer intensief en compact blijven worden blijkbaar steeds normaler. Buien die niet spiraalsgewijs naar binnen roteren flodderen uit elkaar en zijn daarom niet intensief en sterven uit. achter supercelletjes steekt een totaal ander mechanisme dan multicelontwikkeling door outflow.
Ik denk dat er sprake is van verhoogde kosmische ether-input door het zonlicht. Buiten de wolk ontstaat daardoor een overdruk aan ether EN DAARDOOR luchtdruk aan alle kanten van de bui, waardoor torsievelden ontstaan met rotatie als gevolg omdat in de wolk zelf geen zonlicht kan komen en dus ook geen ether-input.
In de buien die nu ontstaan onder beschaduwende restant-ijskappen van oude buien is de kans op rotatie veel kleiner. een nieuwe mini-rotorcell ontwikkeling zie ik dus niet snel gebeuren, dan moet het eerst weer flink opklaren.
Bovendien kan een kosmische etherinstroom zo gericht zijn (wegens planeetstanden oid, ik weet het ook niet precies) dat het maar een bepaald aantal uur van de dag mogelijk is. Men zou eens een globaal supercell onderzoek doen wereldwijd ne er statistiek op loslaten. Komt men tot opmerkelijke resultaten die het bestaan van kosmische ether invloeden aantonen.
Bericht laatst bijgewerkt: 04-07-2008 14:19
