Niet echt een doorsnee verslag, maar wilde het toch even kwijt 
Al dagenlang de modellen en voorspellingen eh....
verwachtingen gevolgd voor deze potentieel mooie
onweersnacht. Accu's opgeladen en alles was klaar.
Gisteravond nauwlettend de radar en satelliet
gevolgd. Net als de modellen, begon ook ik te
twijfelen maar als Westerling mocht ik nog wel
hoop houden. Zeker met de modellen, de
knmi-guidance en de verwachting van Karim in het achterhoofd.
Rond 22u00 hikte de voorste buienlinie tegen
zeeland aan en besloot ik nog even 2 uurtjes slaap
te pakken. Nou ja, het was meer proberen, want in
de tropenhitte kwam er weinig van een diepe slaap,
wat ook te maken had met het mogelijk naderende
onweer natuurlijk.
Tussen middernacht en 2 uur weer achter de PC en
de radar volgen. En af en toe het balkon op om de
zuidelijke hemel af te speuren naar naderend
weerlicht. Een zeer laag freqent weerlicht in ZW
richting. Als je dan ook nog een bericht leest van
Karim die er even genoeg van heeft van "willen
maar niet kunnen" dan zakt de hoop ver in je
schoenen weg.
Drie druppels regen vielen er. Spektakel!
Spektakel? Ja, toch wel, want op dat moment (1u15)
verschijnt er een bericht van Roger uit Beverwijk:
Regen en onweer. Ik spoed me naar de noordzijde
van het huis en warempel, een ware lichtshow ten
NNW van mij. Zeker 30 flitsen hoog in de lucht en
wat oplichtende koppen. En dat binnen een minuut.
Maar goed, dat trok bij me weg, maar het KON dus
toch nog wel. De hoop groeide weer.
Ondertussen ontdekte ik ook waarom slapen zo
moeilijk ging. Schiphol meldde om 1 uur vannacht
nog 25 graden en 10 minuten daar voor zelfs nog
ruim daarboven. Over tropische nachten gesproken.
Gelukkig, een half uur later blaast de westenwind
er even in en de temperatuur duikt 5 graden
omlaag. Dat voelde al een stuk beter.
Om 1u35 post Gerard(Sluis, Z-Vl) een prachtfoto
van een inslag, John(Tholen) vraagt waar die is
ingeslagen en prompt kan ik weerwoord niet meer
bereiken. Ik kan overal heen op internet, behalve
naar weerwoord. Ervaringen delen, zowel positief
als negatief, is een van de mooie dingen van onze
hobby icm met WW. In een nacht dat alles tegenzit,
kan een WW-crash er ook nog wel bij.
Dan maar MSN op, Youri uit Zoetermeer gevraagd of
hij al wat had gevangen. Geen antwoord, stond
waarschijnlijk op balkon. Dan maar even met Erwin
uit Zelhem kletsen. Ik ben niet de enige gek die
nog wakker is en het onweer uit de lucht probeert
te kijken. Op een verdwaald weerlicht na
en een nog meer verdwaalde verre donder gebeurt er
hier niks. Of... toch wel.. en plotselinge hevige
stortbui die ik pas op de radar als pit zag toen
hij hier al viel. Maar, natuurlijk zonder onweer
erbij.
Op de radar intensiveert een lijntje langs de
ondergrens van de provincie Utrecht en er
verschijnt ook onweer op. Toch weer even hoop.
Naar buiten gekeken. Niks te zien natuurlijk.
Ja, toch wel. Opklaringen en sterren. Ook mooi,
maar vandaag even niet. Doe dat maar als de
sterrenregen komt, vannacht wil ik onweer!
Ik geef de hoop op. Erwin een goede nacht gewenst
en mezelf op de bank genesteld. Balkondeur maar
open gelaten in de hoop dat het ook binnen wat af
zou koelen. Marjon de Hond heeft soms best goede
ideeën, maar ook zonder haar had ik de deur open
gelaten. Vergeefse hoop, de wind was inmiddels
weer vrijwel weggevallen. Liggend op de bank zie
ik door het raam weerlicht uit diverse richtingen
komen. ZO, ZZO, Z, ZW en W. Het is dan al rond
kwart voor 3. Ik wilde het lot niet tarten en
bleef op de bank liggen. Immers, als ik op het
balkon ga kijken sterft het toch uit.
Het weerlicht wordt nog wat feller en intensiever.
Ook zijn er langzaam aan verre donders te horen.
Zou het dan toch? Dan gebeurt er opeens
minutenlang niks meer. De hoop is nu echt
vervlogen en op 1 of andere manier val ik even in
slaap. Dan schrik ik wakker van een klap.
Onweer? Nee toch? Hier? Flits, boem. Weer 1.
Ik kom langzaam overeind en wil de cam pakken en
het balkon op gaan. Echter, minutenlang is het
stil. Ik werp een blik de klok, 3u15. En een blik
op de radar die constant aanstaat achter in de
kamer. Zie onweershaarden West, Oost en Zuid van
mij. Maar op afstand.
That's it. Ik ben er klaar mee, zak weer terug op
de bank, nog steeds hevig zwetend.
Ik ga met mijn rug naar het raam liggen en doe
mijn ogen dicht. Ik heb ze nog niet dicht of
daar is het weer. Die flits zag ik zelfs met
dichte ogen. Ik luister en tel. 1.... 2.... 3...
4... 5... KRAK BOEM. Vervolgens weer een tijdlang
stil.
En dan besluit ik iets dat ik zelf niet eens
geloof. Ik wil het niet meer weten. Dit onweer
slaat nergens op en speelt een spelletje met mij.
Kan ik ook. Ik besluit gewoon om me er niks meer
van aan te trekken. Langzaam val ik in een halve
slaap waarin ik zo nu en dan een flits en een
donder meekrijg.
Doordat ik maar licht sliep kan ik ook nog
herinneren wat ik droomde. Ik stond op een van
bierkratten gebouwde flat. Op de kratten stond,
welkom in Zoetermeer. Een jongen met een enorme
fotocamera. zo groot als een TV komt keer op keer
naar me toe en overhandigd me een A4-tje: "Kijk!
Weer 1 gevangen!". Shelfclouds, bliksems, hoosjes,
alles komt voorbij op die A4-tjes, zelfs een
sneeuwpop. "Kijk, Jeff is er ook" zegt de jongen.
Op een gegeven moment kan ik de kratten niet eens
meer zien, zoveel A4-tjes zijn er al opgestapeld.
Even verderop staat een jongen grote emmers water
te legen. "Wat doe je?" vraag ik hem. "Geen idee",
zegt hij, "dit stuurt Steph me op uit Haarlem, hij
kan het daar niet meer kwijt." Ik draai me weer
om, zie een flits en hoor een knetterende donder.
De jongen met de enorme camera is verdwenen, net
als de stapels A4-tjes en de kratten. Alles is
opeens leeg en stil.
Een deuntje klinkt. Ik krijg een SMS, klik op
openen en in grote letters wordt er op de wolken
geprojecteerd: "UT WORDT NIX!" De text knippert
wild., een flits een een knetterende donder
volgen. Weer krijg ik een SMS, maar de telefoon
werkt niet mee. Het deuntje blijft maar klinken
hoe vaak ik ook op de knop. Ik schrik wakker. Het
deuntje klinkt nog steeds. 5u30, het is mijn
wekker. Ik draai me om, ben ook klaar met die
wekker, de dag moet nog beginnen maar ik ben al
klaar met alles. De wekker niet met mij, want
5 minuten later klinkt het deuntje alweer. Ik zet
hem uit en voel op mijn bezwete hoofd een licht
koel briesje vanuit de richting van de balkondeur
komen. Een blik op de radar leert dat het onweer
inmiddels Friesland binnentrekt.
Na een paar minuten de kracht verzameld en
opgestaan van de bank. Balkon opgelopen en genoten
van een verfrissend windje. Eindelijk. Eindigt de
nacht toch nog met iets positiefs voor mij.
Gr, Remco
Al dagenlang de modellen en voorspellingen eh....
verwachtingen gevolgd voor deze potentieel mooie
onweersnacht. Accu's opgeladen en alles was klaar.
Gisteravond nauwlettend de radar en satelliet
gevolgd. Net als de modellen, begon ook ik te
twijfelen maar als Westerling mocht ik nog wel
hoop houden. Zeker met de modellen, de
knmi-guidance en de verwachting van Karim in het achterhoofd.
Rond 22u00 hikte de voorste buienlinie tegen
zeeland aan en besloot ik nog even 2 uurtjes slaap
te pakken. Nou ja, het was meer proberen, want in
de tropenhitte kwam er weinig van een diepe slaap,
wat ook te maken had met het mogelijk naderende
onweer natuurlijk.
Tussen middernacht en 2 uur weer achter de PC en
de radar volgen. En af en toe het balkon op om de
zuidelijke hemel af te speuren naar naderend
weerlicht. Een zeer laag freqent weerlicht in ZW
richting. Als je dan ook nog een bericht leest van
Karim die er even genoeg van heeft van "willen
maar niet kunnen" dan zakt de hoop ver in je
schoenen weg.
Drie druppels regen vielen er. Spektakel!
Spektakel? Ja, toch wel, want op dat moment (1u15)
verschijnt er een bericht van Roger uit Beverwijk:
Regen en onweer. Ik spoed me naar de noordzijde
van het huis en warempel, een ware lichtshow ten
NNW van mij. Zeker 30 flitsen hoog in de lucht en
wat oplichtende koppen. En dat binnen een minuut.
Maar goed, dat trok bij me weg, maar het KON dus
toch nog wel. De hoop groeide weer.
Ondertussen ontdekte ik ook waarom slapen zo
moeilijk ging. Schiphol meldde om 1 uur vannacht
nog 25 graden en 10 minuten daar voor zelfs nog
ruim daarboven. Over tropische nachten gesproken.
Gelukkig, een half uur later blaast de westenwind
er even in en de temperatuur duikt 5 graden
omlaag. Dat voelde al een stuk beter.
Om 1u35 post Gerard(Sluis, Z-Vl) een prachtfoto
van een inslag, John(Tholen) vraagt waar die is
ingeslagen en prompt kan ik weerwoord niet meer
bereiken. Ik kan overal heen op internet, behalve
naar weerwoord. Ervaringen delen, zowel positief
als negatief, is een van de mooie dingen van onze
hobby icm met WW. In een nacht dat alles tegenzit,
kan een WW-crash er ook nog wel bij.
Dan maar MSN op, Youri uit Zoetermeer gevraagd of
hij al wat had gevangen. Geen antwoord, stond
waarschijnlijk op balkon. Dan maar even met Erwin
uit Zelhem kletsen. Ik ben niet de enige gek die
nog wakker is en het onweer uit de lucht probeert
te kijken. Op een verdwaald weerlicht na
en een nog meer verdwaalde verre donder gebeurt er
hier niks. Of... toch wel.. en plotselinge hevige
stortbui die ik pas op de radar als pit zag toen
hij hier al viel. Maar, natuurlijk zonder onweer
erbij.
Op de radar intensiveert een lijntje langs de
ondergrens van de provincie Utrecht en er
verschijnt ook onweer op. Toch weer even hoop.
Naar buiten gekeken. Niks te zien natuurlijk.
Ja, toch wel. Opklaringen en sterren. Ook mooi,
maar vandaag even niet. Doe dat maar als de
sterrenregen komt, vannacht wil ik onweer!
Ik geef de hoop op. Erwin een goede nacht gewenst
en mezelf op de bank genesteld. Balkondeur maar
open gelaten in de hoop dat het ook binnen wat af
zou koelen. Marjon de Hond heeft soms best goede
ideeën, maar ook zonder haar had ik de deur open
gelaten. Vergeefse hoop, de wind was inmiddels
weer vrijwel weggevallen. Liggend op de bank zie
ik door het raam weerlicht uit diverse richtingen
komen. ZO, ZZO, Z, ZW en W. Het is dan al rond
kwart voor 3. Ik wilde het lot niet tarten en
bleef op de bank liggen. Immers, als ik op het
balkon ga kijken sterft het toch uit.
Het weerlicht wordt nog wat feller en intensiever.
Ook zijn er langzaam aan verre donders te horen.
Zou het dan toch? Dan gebeurt er opeens
minutenlang niks meer. De hoop is nu echt
vervlogen en op 1 of andere manier val ik even in
slaap. Dan schrik ik wakker van een klap.
Onweer? Nee toch? Hier? Flits, boem. Weer 1.
Ik kom langzaam overeind en wil de cam pakken en
het balkon op gaan. Echter, minutenlang is het
stil. Ik werp een blik de klok, 3u15. En een blik
op de radar die constant aanstaat achter in de
kamer. Zie onweershaarden West, Oost en Zuid van
mij. Maar op afstand.
That's it. Ik ben er klaar mee, zak weer terug op
de bank, nog steeds hevig zwetend.
Ik ga met mijn rug naar het raam liggen en doe
mijn ogen dicht. Ik heb ze nog niet dicht of
daar is het weer. Die flits zag ik zelfs met
dichte ogen. Ik luister en tel. 1.... 2.... 3...
4... 5... KRAK BOEM. Vervolgens weer een tijdlang
stil.
En dan besluit ik iets dat ik zelf niet eens
geloof. Ik wil het niet meer weten. Dit onweer
slaat nergens op en speelt een spelletje met mij.
Kan ik ook. Ik besluit gewoon om me er niks meer
van aan te trekken. Langzaam val ik in een halve
slaap waarin ik zo nu en dan een flits en een
donder meekrijg.
Doordat ik maar licht sliep kan ik ook nog
herinneren wat ik droomde. Ik stond op een van
bierkratten gebouwde flat. Op de kratten stond,
welkom in Zoetermeer. Een jongen met een enorme
fotocamera. zo groot als een TV komt keer op keer
naar me toe en overhandigd me een A4-tje: "Kijk!
Weer 1 gevangen!". Shelfclouds, bliksems, hoosjes,
alles komt voorbij op die A4-tjes, zelfs een
sneeuwpop. "Kijk, Jeff is er ook" zegt de jongen.
Op een gegeven moment kan ik de kratten niet eens
meer zien, zoveel A4-tjes zijn er al opgestapeld.
Even verderop staat een jongen grote emmers water
te legen. "Wat doe je?" vraag ik hem. "Geen idee",
zegt hij, "dit stuurt Steph me op uit Haarlem, hij
kan het daar niet meer kwijt." Ik draai me weer
om, zie een flits en hoor een knetterende donder.
De jongen met de enorme camera is verdwenen, net
als de stapels A4-tjes en de kratten. Alles is
opeens leeg en stil.
Een deuntje klinkt. Ik krijg een SMS, klik op
openen en in grote letters wordt er op de wolken
geprojecteerd: "UT WORDT NIX!" De text knippert
wild., een flits een een knetterende donder
volgen. Weer krijg ik een SMS, maar de telefoon
werkt niet mee. Het deuntje blijft maar klinken
hoe vaak ik ook op de knop. Ik schrik wakker. Het
deuntje klinkt nog steeds. 5u30, het is mijn
wekker. Ik draai me om, ben ook klaar met die
wekker, de dag moet nog beginnen maar ik ben al
klaar met alles. De wekker niet met mij, want
5 minuten later klinkt het deuntje alweer. Ik zet
hem uit en voel op mijn bezwete hoofd een licht
koel briesje vanuit de richting van de balkondeur
komen. Een blik op de radar leert dat het onweer
inmiddels Friesland binnentrekt.
Na een paar minuten de kracht verzameld en
opgestaan van de bank. Balkon opgelopen en genoten
van een verfrissend windje. Eindelijk. Eindigt de
nacht toch nog met iets positiefs voor mij.
Gr, Remco
Een geslaagde chase is pas compleet als je hem deelt
