Doetinchem- Zelhem- Ruurlo - Goor - Delden - Lochem - Ruurlo - Zelhem – Doetinchem (120 km)
De route:
Het was zondag 31 Augustus, een van de laatste mooie dagen van het zomerseizoen waren aangebroken, vooral vandaag zou het warmst uitpakken.
Overdag was er nog weinig bijzonders aan de hand. Het begon die ochtend dan ook vrijwel met een strakblauwe lucht, de kwikstanden stegen in de loop van de dag naar zomerse waarden en het vocht nam merkbaar toe, dat leidde tot een ietwat benauwder weertype.
Daarnaast nam de hoge bewolking nu wel drastisch toe wat verdere opwarming tegen ging.
Dan tegen het eind van de middag neem ik vanuit Loil wat castellanus waar, niets indrukwekkends maar de onstabiliteit nam wel iets toe.
Die avond vertrek ik vroeg vanuit Loil, want mocht er eventueel onweer komen was het plan om te gaan chasen wat ik eerder die dag met Wilber had besproken.
Intussen had er zich boven Midden Nederland een onweersbui ontwikkeld welke ik onderweg mooi kon waarnemen als een grijze ijskap, eenmaal toen het duister werd kon ik er zelfs twee keer weerlicht uit waarnemen.
Dan tegen negenen arriveer ik thuis.
Ijskap van onweersbui in omgeving Utrecht zichtbaar
Al thuis aangekomen start ik mijn laptop op om de radarbeelden te bekijken.
Vooralsnog niets bijzonders voor Oost Nederland (Gelderland e.o)
Enkel wat sporadische buitjes ontstaan er wel in Zuid Limburg, echter overleeft dit niet lang.
Alleen een enkele maar wel fikse onweerscel die verder het Duitse reik in trekt (zie hierboven)
Het is dan tegen een uur of tien gelopen, ik verwacht eigenlijk niets meer.
En tegen de verveling besluit ik vanuit mijn dakraam het vuurwerk te bekijken wat het einde van de stadsfeesten betekende die afgelopen weekeinde plaatsvond in het centrum van Doetinchem.
Het stelt niet al te veel voor het vuurwerk, maar toch kijk ik tot het is afgelopen.
Onder het vuurwerk meende ik weerlicht te zien, maar ging hier natuurlijk vanuit dat het zich hier handelde om vuurwerk.
Alleen kwam het licht vreemd genoeg uit een andere hoek dacht ik bij mijzelf.
Toen eenmaal het vuurwerk ten einde was zag ik plots op buienradar dat er hier wat buitjes waren ontstaan even ten ZO van Doetinchem, waar zich al onweer op bevond!
Het bleek dus dat mijn ogen mij niet hadden bedrogen, maar het dus echt weerlicht was wat ik zag!
Een nieuwe cel steekt plots de kop op!
Dan kijk ik uit mijn dakraam en opnieuw zie ik nu een vage ijskap zwak oplichtten!
Een adrenalinestoot giert door mij heen als ik hem steeds vaker zie oplichten.
Ik leg gauw contact met Wilber om hem hetgeen te vertellen, hij is ook overtuigd en een Chase is het uiteindelijke besluit.
Erwin die het vuurwerk enkele honderden meters verderop aanschouwde had het onweer ook in de smiezen, en hij legde weer contact met mij of het mogelijk was hem op te pikken om te gaan chasen.
Tijdens het gesprek groeide het buitje flink door tot een fikse onweerslijn waaruit steeds feller weerlicht was te zien en zelfs naderende donders waren dan ook een heugelijk feit.
Explosieve groei van de onweersbui!
Het duurde even maar dan was Wilber er om mij op te pikken, ondertussen was het weerlicht al stevig toegenomen!
Al rijdend richting noorden om Erwin uit Zelhem op te pikken begon het vlak voordat wij het centrum van het dorpje binnenreden te druppen op de voorruit van onze chasemobiel.
Even later reden we dan Erwin’s straat binnen en hebben hem opgepikt.
We waren Zelhem nog niet uit of het begon dikke zomerse druppels te regenen.
Ze kletterde uiteen op de voorruit en klonken als hagelsteentjes.
Echt bijzonder was het tot nu toe allemaal niet, we reden verder in noordelijke richtingen.
Het weerlicht wat ondertussen nog steeds toenam in activiteit was zo indrukwekkend dat we maar besloten onze auto in een naastgelegen weg te parkeren en het even van buiten te bekijken.
Omdat het matig regende maar snel weer de auto ingedoken en eigenlijk de bui maar afgewacht.
We stonden er nog niet erg lang tot dat Wilber ineens iets opmerkte ‘’hee .. wat valt daar uit die boom?’’
Ik die naast Wilber voorin zat zag nu ook iets vallen en kapot vallen op de stenen!?
Hagel van ca. 1 cm was naar beneden komen vallen!
En toen was het raak in een mum van tijd vielen er hagelstenen sommigen zo groot als kastanjes, ze knalden hard op de voorruit en maakte een oorverdovend geluid!
Dit hield een dikke vijf minuten aan, de hele straat waarop we stonden was bezaaid met bladeren eikels en natuurlijk forse hagelstenen!
Daarop reden we een inrit van iemand op om de schade te bekijken.
De sensatie was groot, nog nooit had iemand zulke grote hagel gezien!
Het hele gras lag vol met knikkers, meest 2 a 3 cm en een enkele 4 cm!
lang hebben we niet bij de hagel stil gestaan, want we vervolgden onze Chase verder richting het noorden … het onweer achterna!
Achteraf bleek dat de moeite niet echt meer waard want het onweer beperkte zicht veelal tot IC gebliksem.
het resultaat
smeltende hagel in mijn hand, gefotografeerd door Erwin
Toch kwamen in de omgeving van Borculo en Neede telkens opnieuw in wolkbreuken terecht welke de rotonde en naast gelegen fietspaden veranderde in een wildstromend beekje!
Ook hierbij zat een her en der hagel tussen waaronder nog een flinke knikker die op de voorruit knalde!
Niet veel later waren we de buienstraat dan eindelijk uit en werd het zo goed als droog.
We zochten toen gauw een plaatsje in de omgeving op om toch nog wat onweer proberen te fotograferen welke slecht lukte vanwege al eerder aangegeven 95% IC.
Fietspad veranderd in een wildstromend beekje
De enige bliksemfoto die avond
Die dag daarop 01 September j.l zijn Erwin en ik op pad gegaan om de schade te bekijken.
90% was al verwaaid of platgereden dus bleven er enkel wat bladschade achter op wat plaatsen, veel was er niet meer van over!
bushokje met wat putjes erin (donkere gedeelte)
platgewaaid/gehageld gras alles in een richting
Het einde van een mooi seizoen!
Bericht laatst bijgewerkt: 02-09-2008 15:13
One passion, two words ... extreme weather!! www.flickr.com/harmsenb