Drie weken na thuiskomst heb ik nu toch besloten mijn verslag en foto's te posten; ik mis namelijk nog steeds een deel van de foto's die mijn reisgenoot nog heeft, maar de meeste weer-foto's heb ik wel.
Ik heb drie weken rondgereisd in de Dominicaanse republiek, van eind augustus tot midden september. Ik ga niet in detail gaan over elke dag, maar de interessante weergebeurtenissen bespreken, en die waren er wel
Dit zijn tropische onweersbuien boven Jamaica. Daar was er een tussenlanding. Het is nog middag, dus ze zijn nog niet zo ontwikkeld.
Dit is de luchthaven van Jamaica (Montego Bay); het is er prachtig zonnig; echter, de volgende dag zou dit eiland de volle laag krijgen van orkaan Gustav...

Over Gustav gesproken, die hing die dag boven Haïti; deze foto is op 11km hoogte genomen boven Haïti, geen last van de orkaan dus maar bewolkt tot op die hoogte.

Om de zomerliefhebbers te plezieren, een fraai plaatje van de oostkust van de Dominicaanse republiek; niet voor niets, Costa de Cocos genoemd

. Aan de blauwe lucht zie je dat het nog voormiddag was, na de middag waren er steeds wolken.

Deze foto is 's ochtends vroeg genomen, een onweershaard ongeveer boven Puerto Rico. Het was mooi weer die dag, maar de zee werd nogal wild.

Enkele dagen later: Boca Chica, in het zuiden: tropische storm Hannah laat een flinke plens water achter; het stormde de hele nacht en er was twee dagen geen stroom; maar mij hoorde je niet klagen, ik vond het een belevenis; hoewel ik uiteraard de doden betreur die gevallen waren, in het reeds getroffen Haïti...

Deze foto was heel snel genomen om m n apparaat niet nat te maken; het beeld spreekt voor zich: Hannah dus. ( NB ik was de enige op straat toen...)

De dag daarna zag je dat het stevig had gestormd; gelukkig geen echte orkaankracht, nochtans lag het land plat door overstromingen en stroomonderbreking.

De weg naar Santo Domingo: de storm is nog niet gaan liggen, de golven slaan over de snelweg.
Ik heb helaas geen foto's van storm Ike; ik was toen in Cabarete, noordkust. De kern van de orkaan was vlakbij, het waaide alweer stevig en het stortregende. Vermits ik toch al nat was, zijn we dan gaan zwemmen in zee. Dat was eigenlijk levensgevaarlijk wegens bijzonder sterke stroming, maar wel heel leuk door de golven die je twee meter optilden en dan weer neerzetten.

In het regenwoud, op de heuvel bij Puerto Plata, op 800m hoogte; het was er iets frisser dan in de stad...

... maar een half uur later was de heuvel al gehuld in regen; foto vanuit Puerto Plata.

Verder naar het oosten, het schiereiland Samaná, bij zonnig weer. Nochtans is dit de natste plek van het eiland met 2800 mm jaarlijks

En dat was ook heel duidelijk

. Dit was nog geen half uur later...
Tot slot nog een vraag voor de kenners: in het noorden van het eiland volgde een zonnige ochtend steeds met stortregens in de namiddag; is dit louter toeval door de nabijheid van de orkanen, of dit echt elke dag zo? Dat er veel regen valt zie je meteen aan de weelderige plantengroei, maar elke dag regen...?
Het was, niet alleen weerkundig, een heel bewogen reis, waarbij hete dagen werden afgewisseld door cyclonen en tropische stortbuien; echt aan afwisseling geen gebrek

.
mvg, Rikkie
Quote selectie