Na een paar dagen dag en nacht vorst, let je er steeds minder op en/of kijk je uit naar sneeuw of verscherping van de vorst. In ieder geval wordt het onderdeel van het dagelijks leven en dat is nu eenmaal "normaal"...
En na een tijdje zonder te hebben gezeten, neemt dat dan nostalgische vormen aan. En hoe langer het duurt, des te sterker de nostalgie, voor wie er weleens bij stilstaat uiteraard.
