Mijn wensen voor het winterseizoen dat nadert:
Rest oktober en begin november: zonnig en relatief zeer zacht: depressies blijven op de oceaan en voeren zuidenwind mee, een krachtig eurohoog garandeert zon elke dag. Prachtige herfstkleuren dan. Herfststormen hoeven niet voor mij.
Tegen half november heeft er zich een koude reservoir gevormd over de noordoostelijke helft van Europa. Juist dan komen depressies van over de oceaan onze richting uit. Zij reizen echter niét naar Ijsland of Noorwegen: ze trekken onder ons door richting zuidoosten. Door de stijgende lucht brengen ze heel wat storingen mee; maar ook diepvrieslucht uit het oosten. Gevolg: regen, gevolgd door snel dalende temperaturen. De regen gaat over in sneeuw. De storingen blijven lang slepen over onze streken en laten een flink pak sneeuw achter.
Dit herhaalt zich enkele keren; een korte dooi wordt al snel gevolgd door nieuwe koude en sneeuw, wegens depressies die steeds onder ons duiken, met wij aan de noordzijde in oostenwind.
Vervolgens stijgt de luchtdruk en komen we onder invloed van een krachtig hoog met kern ten noorden van ons. De koude is niet weg te krijgen, depressies op de oceaan raken er niet door.
Om de spanning erin te houden, wint de oceaanlucht het soms toch tijdelijk, met een korte dooi. Dit echter om alweer gevolgd te worden door depressies ten Z van ons, met veel sneeuw alweer.
En daarna weer een hoog ten N.
Veel wind is er dan niet, de isobaren liggen ver uit mekaar. Een bittere windchill hoeft niet voor mij (eigenlijk hou ik niet van kou, wel van sneeuw, véél sneeuw). Het brongebied van de aangevoerde lucht blijft echter continu Oost-Europa, en daar zit lucht afkomstig uit Rusland. De dikke sneeuwlaag blijft wekenlang liggen, met een stralende zon en windstil weer.
In maart zakt het hoog in en draait de wind naar het zuiden. Alweer eindeloos veel zon, maar dit keer zacht. Het begin van een stralende lente en een warme zomer...
mvg Rikkie
Rest oktober en begin november: zonnig en relatief zeer zacht: depressies blijven op de oceaan en voeren zuidenwind mee, een krachtig eurohoog garandeert zon elke dag. Prachtige herfstkleuren dan. Herfststormen hoeven niet voor mij.
Tegen half november heeft er zich een koude reservoir gevormd over de noordoostelijke helft van Europa. Juist dan komen depressies van over de oceaan onze richting uit. Zij reizen echter niét naar Ijsland of Noorwegen: ze trekken onder ons door richting zuidoosten. Door de stijgende lucht brengen ze heel wat storingen mee; maar ook diepvrieslucht uit het oosten. Gevolg: regen, gevolgd door snel dalende temperaturen. De regen gaat over in sneeuw. De storingen blijven lang slepen over onze streken en laten een flink pak sneeuw achter.
Dit herhaalt zich enkele keren; een korte dooi wordt al snel gevolgd door nieuwe koude en sneeuw, wegens depressies die steeds onder ons duiken, met wij aan de noordzijde in oostenwind.
Vervolgens stijgt de luchtdruk en komen we onder invloed van een krachtig hoog met kern ten noorden van ons. De koude is niet weg te krijgen, depressies op de oceaan raken er niet door.
Om de spanning erin te houden, wint de oceaanlucht het soms toch tijdelijk, met een korte dooi. Dit echter om alweer gevolgd te worden door depressies ten Z van ons, met veel sneeuw alweer.
En daarna weer een hoog ten N.
Veel wind is er dan niet, de isobaren liggen ver uit mekaar. Een bittere windchill hoeft niet voor mij (eigenlijk hou ik niet van kou, wel van sneeuw, véél sneeuw). Het brongebied van de aangevoerde lucht blijft echter continu Oost-Europa, en daar zit lucht afkomstig uit Rusland. De dikke sneeuwlaag blijft wekenlang liggen, met een stralende zon en windstil weer.
In maart zakt het hoog in en draait de wind naar het zuiden. Alweer eindeloos veel zon, maar dit keer zacht. Het begin van een stralende lente en een warme zomer...
mvg Rikkie
