Waarom gaat een polaire satelliet niet recht over de polen?
Bericht van: Henk L. (Groningen) , 16-11-2008 02:05
Iedereen die wel eens actuele polaire ijskaarten heeft gezien, merkt vaak een 'gat' over de polen. De ijskaarten worden afgeleid van informatie van polaire satellieten, waarom ontbreken dan juist die polen zelf?
Je zou verwachten dat polaire satellieten zich van pool tot pool bewegen, in een hoek van 90° ten opzichte van evenaar; terwijl ze dan in zo'n 1,5 uur een rondje doen, draait de Aarde eronder van west naar oost, zodat de hele Aarde mooi in kaart gebracht zou kunnen worden.
Echter: de rondgang van een satelliet rond de Aarde is een kwestie van evenwicht tussen de aantrekkingskracht van de Aarde en de snelheid van de satelliet. Die aantrekkingskracht is evenwel niet constant. Omdat de Aarde draait, is ze geen mooie bol maar stulpt ze wat uit bij de evenaar. De massa is daar groter en dus is de aantrekkingskracht bij de evenaar groter dan bij de polen, hetgeen een verstorend effect heeft op de baan van de satelliet.
Om dat te compenseren is de baan van de satelliet afwijkend van de 'ideale' 90 graden ten opzichte van de evenaar. Hoeveel afwijkend hangt af van de hoogte van de satelliet. Gevolg is wel dat de satelliet niet meer boven de pool uitkomt, maar altijd ernaast. Vandaar het 'poolgat'.
Je zou verwachten dat polaire satellieten zich van pool tot pool bewegen, in een hoek van 90° ten opzichte van evenaar; terwijl ze dan in zo'n 1,5 uur een rondje doen, draait de Aarde eronder van west naar oost, zodat de hele Aarde mooi in kaart gebracht zou kunnen worden.
Echter: de rondgang van een satelliet rond de Aarde is een kwestie van evenwicht tussen de aantrekkingskracht van de Aarde en de snelheid van de satelliet. Die aantrekkingskracht is evenwel niet constant. Omdat de Aarde draait, is ze geen mooie bol maar stulpt ze wat uit bij de evenaar. De massa is daar groter en dus is de aantrekkingskracht bij de evenaar groter dan bij de polen, hetgeen een verstorend effect heeft op de baan van de satelliet.
Om dat te compenseren is de baan van de satelliet afwijkend van de 'ideale' 90 graden ten opzichte van de evenaar. Hoeveel afwijkend hangt af van de hoogte van de satelliet. Gevolg is wel dat de satelliet niet meer boven de pool uitkomt, maar altijd ernaast. Vandaar het 'poolgat'.
