statische grondparameters zoals vochtigheid en tempereatuur (en al de daaruit afgeleide producten zoals L.I, CAPE,...) zijn door de modellen PER DEFINITIE moeilijker te voorspellen, om de eenvoudige reden dat men zich dan bevindt binnen de grenslaag, en de geografische parameters dan sterk een rol spelen. De reden waarom die T850, T700, T500 ... wel correcter zijn n, is simpelweg omdat daar de bodem (en dus ook zee-effect ...)geen tot nauwelijks invloed hebben.
Het beste is dus om steeds naar de parameters te kijken boven ca 1500m (dus vanaf drukniveau van ca 850hpa, 925hpa kan denk ik nog net en gebruik ik voor rukwindverwachtingen).
Uit deze parameters bereken je dan zelf de gevolgen op de grond. Maar dan nog is het complex: Een T850 heeft in elk seizoen een ander gevolg aan de grond bv. Een T850 van +15°C in juli bij vollop zon zal al snel aanlijding geven tot een T2m van 30 graden of iets meer. Een T850 van +5 in januari kan echter een T2m van zowel +10 als -10 opleveren (inversie). Alles wordt dan nog afhankelijk van vochtigheid, bodemsoort en -gesteldheid (sneeuw?...), verwachte bewolking, enz enz...
De parameters op 2m mag je samenvattend dus nooit appart bekijken, maar ze bestuderen in samenhang met de synoptische parameters en goed in het achterhoofd houden WAAR HET MIS KAN LOPEN (is de voorspelde bewolking wel zeker? wordt de wind echt wel NW? ...)
Bovendien dien je alles te vertalen in z'n geografische context (kemengrond, vlakbij zee, ...). Je red het hier vooral door ERVARING!
Als er nu een NO-stroming wordt berekend door de meeste modellen en ook GFS volgt en er is voldoende zekerheid, dan kan je best eens een blik werpen op de 2m-parameters.
Maar waar het hier vooral over gaat is de afwijking die het model heeft, zelfs bij een correct voorspelde weersituatie. Deze BIAS, zoals men dat dan noemt, is inherent aan het model en je houdt daar dus rekening mee wanneer je de modellen bestudeert.
Mijn advies luidt dus: kijk maar naar de parameters op 2m, maar met de nodige voorzichtigheid, ervaring en kennis van het geraadpleegde model. Wie deze 3 punten naleeft zal niet snel in de val lopen dat de modellen meer dan eens uitwerpen...
Het beste is dus om steeds naar de parameters te kijken boven ca 1500m (dus vanaf drukniveau van ca 850hpa, 925hpa kan denk ik nog net en gebruik ik voor rukwindverwachtingen).
Uit deze parameters bereken je dan zelf de gevolgen op de grond. Maar dan nog is het complex: Een T850 heeft in elk seizoen een ander gevolg aan de grond bv. Een T850 van +15°C in juli bij vollop zon zal al snel aanlijding geven tot een T2m van 30 graden of iets meer. Een T850 van +5 in januari kan echter een T2m van zowel +10 als -10 opleveren (inversie). Alles wordt dan nog afhankelijk van vochtigheid, bodemsoort en -gesteldheid (sneeuw?...), verwachte bewolking, enz enz...
De parameters op 2m mag je samenvattend dus nooit appart bekijken, maar ze bestuderen in samenhang met de synoptische parameters en goed in het achterhoofd houden WAAR HET MIS KAN LOPEN (is de voorspelde bewolking wel zeker? wordt de wind echt wel NW? ...)
Bovendien dien je alles te vertalen in z'n geografische context (kemengrond, vlakbij zee, ...). Je red het hier vooral door ERVARING!
Als er nu een NO-stroming wordt berekend door de meeste modellen en ook GFS volgt en er is voldoende zekerheid, dan kan je best eens een blik werpen op de 2m-parameters.
Maar waar het hier vooral over gaat is de afwijking die het model heeft, zelfs bij een correct voorspelde weersituatie. Deze BIAS, zoals men dat dan noemt, is inherent aan het model en je houdt daar dus rekening mee wanneer je de modellen bestudeert.
Mijn advies luidt dus: kijk maar naar de parameters op 2m, maar met de nodige voorzichtigheid, ervaring en kennis van het geraadpleegde model. Wie deze 3 punten naleeft zal niet snel in de val lopen dat de modellen meer dan eens uitwerpen...
http://users.fulladsl.be/spb4195/
wat een grappenmakers
Maar er zijn er wel