Doe me d'r niet aan denken, heb d'r nog steeds nachtmerries van. Ik hoor het nog steeds kraken en zingen. En ik die dacht dat er geen Limburgers aanwezig waren (onder het ijs) buiten ikzelf dan (bibberend van angst op het ijs). Er was er zelfs eentje gewoon door het ijs gezakt... De dooi, alles bezwijkt uiteindelijk.
Groetjes,
Katya
