...met een dubbel gevoel 
Ik ben bijna zes uur onderweg geweest, inclusief file's en etenspauze. Aan een kant ben ik daarom blij dat ik weer heelhuids thuis ben gekomen, aan de andere kant zou ik zó weer willen terugrijden naar de sneeuw 
En ja, ik weet hoe laat het is, woensdagavond 20:48. Ik voel me zo sneeuwverslaafd 
Ik heb op de Kahler Asten gestaan, waar ik een stukje het bos in ben gelopen vanaf de ronde parkeerplaats... Op een ijzig deken van sneeuw. Op sommige plaatsen lag nog zeker 30-40 cm sneeuw! De ijsregen en de omlaag vallende sneeuwresten uit de bomen (vanwege de minimale dooi en wat wind) zorgden ervoor dat ik toch maar ben omgekeerd. Los van het betoverende decor was het niet echt aangenaam. Het fantastische geluid kan ik moeilijk beschrijven. Eigenlijk doodse stilte, met alleen een zacht snerpend geluid van mijn voetstappen... en als ik stilstond het geruis van sneeuwresten die omlaag vielen van de takken, met af en toe een wat stevigere 'plop'. Jullie kunnen je vast voorstellen hoeveel bomen met sneeuw er stonden... Ik heb daar ademloos naar staan luisteren. Echt sprookjesachtig, om even redelijk alleen in een stuk bos te zijn waar zóveel sneeuw ligt. Alleen al daarom is mijn uitstapje (twee dagen) geslaagd.
Foto's komen morgen, met een uitgebreider verslag. En ja, er lag dus nog volop sneeuw op de heuvels rond Winterberg
Mensen die de aanblik van veel sneeuw even niet kunnen verdragen zijn alvast gewaarschuwd
Ik ben bijna zes uur onderweg geweest, inclusief file's en etenspauze. Aan een kant ben ik daarom blij dat ik weer heelhuids thuis ben gekomen, aan de andere kant zou ik zó weer willen terugrijden naar de sneeuw En ja, ik weet hoe laat het is, woensdagavond 20:48. Ik voel me zo sneeuwverslaafd Ik heb op de Kahler Asten gestaan, waar ik een stukje het bos in ben gelopen vanaf de ronde parkeerplaats... Op een ijzig deken van sneeuw. Op sommige plaatsen lag nog zeker 30-40 cm sneeuw! De ijsregen en de omlaag vallende sneeuwresten uit de bomen (vanwege de minimale dooi en wat wind) zorgden ervoor dat ik toch maar ben omgekeerd. Los van het betoverende decor was het niet echt aangenaam. Het fantastische geluid kan ik moeilijk beschrijven. Eigenlijk doodse stilte, met alleen een zacht snerpend geluid van mijn voetstappen... en als ik stilstond het geruis van sneeuwresten die omlaag vielen van de takken, met af en toe een wat stevigere 'plop'. Jullie kunnen je vast voorstellen hoeveel bomen met sneeuw er stonden... Ik heb daar ademloos naar staan luisteren. Echt sprookjesachtig, om even redelijk alleen in een stuk bos te zijn waar zóveel sneeuw ligt. Alleen al daarom is mijn uitstapje (twee dagen) geslaagd.
Foto's komen morgen, met een uitgebreider verslag. En ja, er lag dus nog volop sneeuw op de heuvels rond Winterberg
Mensen die de aanblik van veel sneeuw even niet kunnen verdragen zijn alvast gewaarschuwd
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...