)herinneren dat er perioden waren dat het ijs definitief verknald was doordat zich bij vorst na dooi een laagje ijs boven op het originele ijs bevond, waar je zo eerst doorheen zakte. Was op zich wel leuk; 'krak,zak, krak, zak' bij iedere stap. Kennelijk is het waterlaagje nu niet zo'n probleem. Zelfs gunstig om weer een gladde ijsvloer te krijgen misschien?