Enige tijd geleden postte je onderstaande bericht. Hoe staat het er nu voor..
Is er veel veranderd..
groeten,
sebastiaan
De toestand van de stratosfeer is qua kracht van de polaire wervel en temperatuur vrij neutraal.
Bij een koude arctische stratosfeer is de poolwervel sterker. Onder de stratosfeer gieren de jetsteams dan over het noordelijke halfrond van west naar oost en ook bij Europa is de west-circulatie niet te stoppen. Af en toe komt de atmosfeer tot rust onder een hogedrukgebied maar elke noordwaartse uitbreiding wordt stevast weggevaagd. Dus winter wordt het niet.
In veel strenge winters was de poolwervel zwakker en kwamen flinke warmteimpulsen voor in de stratosfeer (SSW), waarbij de temperatuur op 25 km hoogte binnen enkele dagen met maarliefst 50 graden dagen steeg. Maar ook een warme stratosfeer geeft geen enkele garantie op winterweer. Recente voorbeelden daarvan zijn de winters van 2004 en 2006. Daarnaast komen er ook koude winters voor mét een koude stratosfeer, onder meer in de winters van 1956 en 1996.
Die laatste was op de weerkaarten helemaal niet zo'n grote. Toch was de vorst, zeker in het noorden taai, dankzij aflandige winden. Het was een lange, droge winter. Deze winter begint ook vergelijkbare kenmerken te vertonen.
Niet alleen de kracht maar ook de oriëntatie van de poolwervel speelt een rol bij het tot stand komen van blokkades in de troposfeer. Meestal ligt het centrum aan deze kant van de pool, met de koudste lucht boven Noord-Skandinavië. Dan zie je een goed ontwikkelde WC vanaf Amerika naar Noord-Europa terwijl rond de Stille Oceaan op hoge breedten de drukverdeling geblokkeerd is. Het centrum zit nu dichter bij de pool. Ook in de winters van 1956 en 1996 was de poolwervel gemiddeld tamelijk symmetrisch. Resumerend zie ik toch weinig bijzonderheden in de stratosfeer en ik zou daarop nu ook geen prognoses durven te trekken.
Meest opvallend op het noordelijke halfrond vergeleken voorgaande jaren is het gedrag van de Oost-Aziatische straalstroom. Bij Japan buigt die sterk af naar het noordoosten terwijl die normaliter recht de Grote oceaan opstroomt. Merk ook op dat de straalstroom daar veel zuidelijker ligt dan ter hoogte van Europa. Daarin onstaan dan diepe depressies die de intense kou vanaf het Russische continent de oceaan opzuigen. Nu wordt dat afvloeien steeds tegen gegaan en ook bij Canada en Groenland wordt de oceaanafstroom de in de loop van komende week onderdrukt. Dat betekent dat de koude zich boven de continenten blijft ophopen terwijl de oceanen het domein zijn voor warmbloedige hogedruk bastions. Met de berichten over wereldwijde koude en sneeuw onstaan ook alweer de nodige geruchten tegen global warming. De warmte is er wel maar zit gevangen onder hogedrukgebieden op de oceaan.
Ik ben benieuwd hoe de ontwikkelingen zich verder gaan voltrekken.
Is er veel veranderd..
groeten,
sebastiaan
De toestand van de stratosfeer is qua kracht van de polaire wervel en temperatuur vrij neutraal.
Bij een koude arctische stratosfeer is de poolwervel sterker. Onder de stratosfeer gieren de jetsteams dan over het noordelijke halfrond van west naar oost en ook bij Europa is de west-circulatie niet te stoppen. Af en toe komt de atmosfeer tot rust onder een hogedrukgebied maar elke noordwaartse uitbreiding wordt stevast weggevaagd. Dus winter wordt het niet.
In veel strenge winters was de poolwervel zwakker en kwamen flinke warmteimpulsen voor in de stratosfeer (SSW), waarbij de temperatuur op 25 km hoogte binnen enkele dagen met maarliefst 50 graden dagen steeg. Maar ook een warme stratosfeer geeft geen enkele garantie op winterweer. Recente voorbeelden daarvan zijn de winters van 2004 en 2006. Daarnaast komen er ook koude winters voor mét een koude stratosfeer, onder meer in de winters van 1956 en 1996.
Die laatste was op de weerkaarten helemaal niet zo'n grote. Toch was de vorst, zeker in het noorden taai, dankzij aflandige winden. Het was een lange, droge winter. Deze winter begint ook vergelijkbare kenmerken te vertonen.
Niet alleen de kracht maar ook de oriëntatie van de poolwervel speelt een rol bij het tot stand komen van blokkades in de troposfeer. Meestal ligt het centrum aan deze kant van de pool, met de koudste lucht boven Noord-Skandinavië. Dan zie je een goed ontwikkelde WC vanaf Amerika naar Noord-Europa terwijl rond de Stille Oceaan op hoge breedten de drukverdeling geblokkeerd is. Het centrum zit nu dichter bij de pool. Ook in de winters van 1956 en 1996 was de poolwervel gemiddeld tamelijk symmetrisch. Resumerend zie ik toch weinig bijzonderheden in de stratosfeer en ik zou daarop nu ook geen prognoses durven te trekken.
Meest opvallend op het noordelijke halfrond vergeleken voorgaande jaren is het gedrag van de Oost-Aziatische straalstroom. Bij Japan buigt die sterk af naar het noordoosten terwijl die normaliter recht de Grote oceaan opstroomt. Merk ook op dat de straalstroom daar veel zuidelijker ligt dan ter hoogte van Europa. Daarin onstaan dan diepe depressies die de intense kou vanaf het Russische continent de oceaan opzuigen. Nu wordt dat afvloeien steeds tegen gegaan en ook bij Canada en Groenland wordt de oceaanafstroom de in de loop van komende week onderdrukt. Dat betekent dat de koude zich boven de continenten blijft ophopen terwijl de oceanen het domein zijn voor warmbloedige hogedruk bastions. Met de berichten over wereldwijde koude en sneeuw onstaan ook alweer de nodige geruchten tegen global warming. De warmte is er wel maar zit gevangen onder hogedrukgebieden op de oceaan.
Ik ben benieuwd hoe de ontwikkelingen zich verder gaan voltrekken.
„Et nul ne se connait tant qu'il n'a pas souffert, „C'est une dure loi, mais une loi suprème, „Vieille comme le monde et la fatalité, „Qu'l nous faut du malheur regevoir le baptéme, ~Et qu'a ce triste prix tout doit étre acheté. „Les moissons pour murir out besoin de rosée, „Pour vivre et pour sentir l'homme a besoin de pleura, „La joie a pour symbole une plante brisée, „Humide encore de pluie et couverte de fleurs."
