Vanmorgen interpreteerde ik GFS wat de maxima betreft heel letterlijk: "Als ik GFS mag geloven (en die klopt momenteel behoorlijk goed), gaan we m.u.v. de provincie Limburg op de meeste plaatsen enkele uren dooi krijgen. Ten NW van de lijn Breda-Twenthe toch wel even +1 of meer."
Je ziet dat die lijn er heel mooi uit is gekomen.
Verder scoort GFS zeer matig met de minima in stralingsnachten. Toch heb ik onlangs een verklaring zitten bedenken hiervoor. GFS is bij mijn weten een model met een beperkt aantal lagen helemaal onderin de atmosfeer, in de grenslaag.
Hierdoor zou een T2m die ver beneden het gemiddelde van de modellaag erboven zou liggen (t.g.v. een sterke stralingsinversie) in het model samengaan met een te lage temperatuur van de luchtlaag vlak boven de grond. Hierdoor is het gewoon nodig, voor het model om inwendig consistent te zijn met bv. het drukverval met de hoogte, om de temperatuur onderin wat te "matigen" bij een zeer sterke grondinversie. Ik denk dat dat is wat er gebeurt in GFS en dat het iets is wat dus gewoon samenhangt met de verticale modelresolutie in de grenslaag. Met een statistische nabewerking zou je deze problemen makkelijk kunnen overwinnen.
Groet,
Alwin
Quote selectie