Ik heb me laten vertellen dat 1 wandelaar dezelfde druk op het ijs uitoefent als 15 schaatsers.
Ik heb me even afgevraagd hoe dat kan... En inderdaad, een schaatser van 85 kilo is in staat om op volle snelheid een zwakke plek probleemloos te passeren, waar een man van 85 kilo die stilstaat door het ijs zakt.
Het is een natuurkundig principe. Ogenschijnlijk wordt in beide gevallen de zwakke plek door hetzelfde gewicht belast. Maar de man staat stil en oefent om die reden voor honderd procent een neerwaartse druk uit op het ijs, die bovendien secondenlang aanhoudt. Het ijs wordt daardoor optimaal en voor langere tijd belast. Het ijs zal breken.
De schaatser is na een seconde al gepasseerd, waardoor hij slechts voor een zeer korte tijd het ijs met zijn gewicht heeft belast. Bovendien heeft hij het ijs met minder gewicht belast dan de stilstaande man. Elk object dat zich snel over een oppervlak beweegt, genereert namelijk een opwaartse druk. Daarom zijn sportwagens soms laag bij de grond uitgerust met bepaalde spoilers, om zo een nog betere wegligging te verkrijgen. De opwaartse druk valt weg. Draagvleugelboten zijn juist ontworpen voor een maximale opwaartse druk, en danken aan deze natuurkundewet hun bestaan. Ook een snelle schaatser van 85 kilo zal van dit principe profiteren. Natuurkunde was nooit mijn sterkste vak trouwens
Wie een scheur nadert en het ijs vervaarlijk hoort kraken, helpt zichzelf in de meeste gevallen absoluut niet door stil te gaan staan en angstig omlaag te kijken...
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...
