Bedankt voor het vele werk, Benny 
.
Eindelijk ben ik er dus door: het klasseren van de foto's van de koudegolf van de 21-ste eeuw. Al hoop ik dat er nog velen zullen volgen, zo af en toe. Ik heb er eventjes mijn waarnemingen bijgenomen en vanaf 26 december 2008 t.e.m. 10 januari 2009 kroop het kwik niet dikwijls boven de 0 graden Celsius. Het overzicht dat ik hier beneden publiceer is van de koudegolf zelf. Ik heb er telkens de minimumtemperatuur en de dag bij geplaatst.
Groetjes,
Katya
Dinsdag, 6 januari, min: -14.6°C | max: -4.1°C. Na het tien centimeter dikke sneeuwtapijt van zondagnacht viel er maandag nog eens een tweetal centimeter bij.
'Boink'
. Een kat heeft haar klauwtjes gescherpt aan de stam van de treurwilg.
Bevroren sneeuw die van de banden viel. Het was wat, hoor. De eerste drie dagen was 't hier gevaarlijk rijden, zeker als de sneeuw onder je wagen aan de wielen vastvroor en de groeven van je banden gevuld raken met sneeuw. We zijn het niet gewoon...
Ijskristallen op de sneeuw.
De straat... Jaren geleden dat ze zo lang zo wit zag.
Onze oprit. Het was plezant schuiven met de wagen...
De nacht dat er records sneuvelden... In de nacht van dinsdag 6 op woensdag 7 januari 2009, min: -19.7°C | max: -3.4°C. Er vormden zich zelfs ijsbloemen aan de binnenkant van mijn slaapkamer (dubbele beglazing). Iets wat ik in mijn hele leven nog nooit heb meegemaakt, althans toch niet bewust.
Vrijdag, 9 januari 2009, min: -15.4°C | max: -4.1°C. Plaatselijk was het mistig. De dennenbomen vertoonden ijspegeltjes en waren levende kerstbomen. De melkfabriek in Zonhoven stoot veel waterdamp uit. Op die dag kristalliseerde de damp bijna meteen en viel neer als rijp.
Zaterdag, 10 januari 2009, min: -17.7°C | max: -2.1°C. Nog enkele sfeerbeelden van ijspegels en sneeuw met dikke ijskristallen.
Vrijdagavond was het mij al opgevallen dat er aan het stadhuis van Genk, onder een gaanderij zout was gestrooid ('k was in de bittere koude te voet op weg naar de academie). Groot was mijn verbazing toen ik naar boven keek en dat er daar een reuze ijspegel hing onder het stadhuis. Het was er om je nek te breken, zo in 't donker. Toen het zondag lichtjes begon te dooien, ben ik toch nog snel een paar foto's gaan maken van het zeldzame verschijnsel (zo zeldzaam is dat nu ook weer niet: men neme een lekkend stadhuis en een paar stevige vorstnachten en zie daar, alleen is de laatste voorwaarde net iets moeilijker te behalen dan de eerste)...
Op de grond lag zelfs een 'spaarlamp-ijssculptuur':
En een week later. Zaterdag, 17 januari 2009. Ik heb een waterton van het ijs ontdaan. Alles hing vast in één grote blok ijs. De andere ton, op het terras, heeft nog steeds een ijslaag in het midden. De grond van de plantjes was keihard bevroren. Zelfs nu ligt er nog steeds ijs, wel flinterdun en in stukjes op de vijvers.
.Eindelijk ben ik er dus door: het klasseren van de foto's van de koudegolf van de 21-ste eeuw. Al hoop ik dat er nog velen zullen volgen, zo af en toe. Ik heb er eventjes mijn waarnemingen bijgenomen en vanaf 26 december 2008 t.e.m. 10 januari 2009 kroop het kwik niet dikwijls boven de 0 graden Celsius. Het overzicht dat ik hier beneden publiceer is van de koudegolf zelf. Ik heb er telkens de minimumtemperatuur en de dag bij geplaatst.
Groetjes,
Katya
Dinsdag, 6 januari, min: -14.6°C | max: -4.1°C. Na het tien centimeter dikke sneeuwtapijt van zondagnacht viel er maandag nog eens een tweetal centimeter bij.
'Boink'
. Een kat heeft haar klauwtjes gescherpt aan de stam van de treurwilg.Bevroren sneeuw die van de banden viel. Het was wat, hoor. De eerste drie dagen was 't hier gevaarlijk rijden, zeker als de sneeuw onder je wagen aan de wielen vastvroor en de groeven van je banden gevuld raken met sneeuw. We zijn het niet gewoon...
Ijskristallen op de sneeuw.
De straat... Jaren geleden dat ze zo lang zo wit zag.
Onze oprit. Het was plezant schuiven met de wagen...
De nacht dat er records sneuvelden... In de nacht van dinsdag 6 op woensdag 7 januari 2009, min: -19.7°C | max: -3.4°C. Er vormden zich zelfs ijsbloemen aan de binnenkant van mijn slaapkamer (dubbele beglazing). Iets wat ik in mijn hele leven nog nooit heb meegemaakt, althans toch niet bewust.
Vrijdag, 9 januari 2009, min: -15.4°C | max: -4.1°C. Plaatselijk was het mistig. De dennenbomen vertoonden ijspegeltjes en waren levende kerstbomen. De melkfabriek in Zonhoven stoot veel waterdamp uit. Op die dag kristalliseerde de damp bijna meteen en viel neer als rijp.
Zaterdag, 10 januari 2009, min: -17.7°C | max: -2.1°C. Nog enkele sfeerbeelden van ijspegels en sneeuw met dikke ijskristallen.
Vrijdagavond was het mij al opgevallen dat er aan het stadhuis van Genk, onder een gaanderij zout was gestrooid ('k was in de bittere koude te voet op weg naar de academie). Groot was mijn verbazing toen ik naar boven keek en dat er daar een reuze ijspegel hing onder het stadhuis. Het was er om je nek te breken, zo in 't donker. Toen het zondag lichtjes begon te dooien, ben ik toch nog snel een paar foto's gaan maken van het zeldzame verschijnsel (zo zeldzaam is dat nu ook weer niet: men neme een lekkend stadhuis en een paar stevige vorstnachten en zie daar, alleen is de laatste voorwaarde net iets moeilijker te behalen dan de eerste)...
Op de grond lag zelfs een 'spaarlamp-ijssculptuur':
En een week later. Zaterdag, 17 januari 2009. Ik heb een waterton van het ijs ontdaan. Alles hing vast in één grote blok ijs. De andere ton, op het terras, heeft nog steeds een ijslaag in het midden. De grond van de plantjes was keihard bevroren. Zelfs nu ligt er nog steeds ijs, wel flinterdun en in stukjes op de vijvers.
De temperaturen buiten worden gemeten vanop de eerste verdieping .
.