OT: Dit zijn van die woorden met een spelling die enige uitleg behoeft. De voorkeursspelling is inderdaad typefout, maar toch zou het beter zijn te spreken van typfout. Zonder -e dus. Van oorsprong komt het woord van de combinatie type + fout. Een type is in de oude drukkunst een gegoten letter. Denk ook aan typografie. Een typefout was vroeger daarom een zetfout, er stond een verkeerde letter in het zetsel.
Tegenwoordig kent vrijwel niemand die betekenis. Iemand die schrijft, zou in de letterlijke betekenis onmogelijk een typefout kunnen maken. We hebben simpelweg beide vormen gecombineerd, door het werkwoord typen (mechanisch schrijven via een machine) te vervoegen als 'type'. Zouden we het juist hebben gedaan, dan zou 'typfout' correct zijn
Typefout staat echter in het woordenboek. Even een lesje ethymologie
Tegenwoordig kent vrijwel niemand die betekenis. Iemand die schrijft, zou in de letterlijke betekenis onmogelijk een typefout kunnen maken. We hebben simpelweg beide vormen gecombineerd, door het werkwoord typen (mechanisch schrijven via een machine) te vervoegen als 'type'. Zouden we het juist hebben gedaan, dan zou 'typfout' correct zijn
Typefout staat echter in het woordenboek. Even een lesje ethymologie
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...
