Met de warme stratosfeer in het achterhoofd acht ik EC het meest geloofwaardig. Daar is het meeste groen te zien. Enkele dagen geleden gingen zowel GFS als EC nog voor een doorzettende zonalisering maar EC sloeg al snel om. GFS zal de komende runs wel bakzeil gaan halen of er komt een tussenoplossing.
Cruciale verschillen zitten in de behandeling van de depressie die vanaf de andere kant de oceaan op komt. Over een dag of vijf raakt de koudebel vanaf Labrador op en kan dan niet langer als voeding dienen maar een nieuwe koude tong wordt langs de Groenlandse ijskap naar de oceaan geleidt en neemt bij GFS het stokje over.
Het gaat hierbij om details waarover op dit moment weinig te zeggen valt. Maar de gemiddelde drukstijging in de gehele noordwesthoek van de kaart zal de actieradius van depressies verkleinen en de koude luchtmassa's indammen.
Door subsidentie worden de koude bellen minder diep en daardoor minder agressief.
Een ander punt en voor ons belangrijker is het Spaanse hogedrukgebied. Deze blijkt deze winter, na vele jaren, eindelijk eens de grote afwezige.
Het is een beetje vreemd als die nu ineens wel zou verschijnen. ZW-Europa is nog steeds koud en ook de zeëen daar omheen wat het hogedrukgebied probeert te ondermijnen maar met een toename van de zonaliteit op lagere breedten (ook typisch SSW) moeten we daar toch voor oppassen.
(Invalid img)
Ik heb het idee dat EC de stratosferische processen beter oppakt dan GFS. Behalve in het UGKB maar daar berekent GFS structureel vaak een te lage NAO, gespleten poolwervel of niet.
Modellen verschillen onderling in vertikale resolutie en die is hogerop vaak te laag waardoor processen in de stratosfeer niet goed mee worden genomen. Nadat de SSW vorige week is voltooid koelt de stratosfeer door uitstraling in het infrarood via broeikasgassen (CO2, O3) weer af. Het gevolg hiervan is dat de druk onderin de stratosfeer langzaam maar zeker stijgt. De mate van deze afkoeling kan worden berekend met de stralingswet van Planck. Maar dat is nogal ingewikkeld omdat de stralingsbalansen per golflengte nogal verschilt. Dit soort berekeningen zijn in weermodellen vaak vereenvoudigd zodanig dat resultaten binnen de betrouwbare termijn voldoende zijn. Maar juist in zo'n uitzonderlijke situatie als nu schieten die berekeningen mogelijk tekort.
GFS onderschat die afkoeling blijkbaar en daarmee de drukstijging (zie onderstaand kaartje)
Victor
Cruciale verschillen zitten in de behandeling van de depressie die vanaf de andere kant de oceaan op komt. Over een dag of vijf raakt de koudebel vanaf Labrador op en kan dan niet langer als voeding dienen maar een nieuwe koude tong wordt langs de Groenlandse ijskap naar de oceaan geleidt en neemt bij GFS het stokje over.
Het gaat hierbij om details waarover op dit moment weinig te zeggen valt. Maar de gemiddelde drukstijging in de gehele noordwesthoek van de kaart zal de actieradius van depressies verkleinen en de koude luchtmassa's indammen.
Door subsidentie worden de koude bellen minder diep en daardoor minder agressief.
Een ander punt en voor ons belangrijker is het Spaanse hogedrukgebied. Deze blijkt deze winter, na vele jaren, eindelijk eens de grote afwezige.
Het is een beetje vreemd als die nu ineens wel zou verschijnen. ZW-Europa is nog steeds koud en ook de zeëen daar omheen wat het hogedrukgebied probeert te ondermijnen maar met een toename van de zonaliteit op lagere breedten (ook typisch SSW) moeten we daar toch voor oppassen.
(Invalid img)
Ik heb het idee dat EC de stratosferische processen beter oppakt dan GFS. Behalve in het UGKB maar daar berekent GFS structureel vaak een te lage NAO, gespleten poolwervel of niet.
Modellen verschillen onderling in vertikale resolutie en die is hogerop vaak te laag waardoor processen in de stratosfeer niet goed mee worden genomen. Nadat de SSW vorige week is voltooid koelt de stratosfeer door uitstraling in het infrarood via broeikasgassen (CO2, O3) weer af. Het gevolg hiervan is dat de druk onderin de stratosfeer langzaam maar zeker stijgt. De mate van deze afkoeling kan worden berekend met de stralingswet van Planck. Maar dat is nogal ingewikkeld omdat de stralingsbalansen per golflengte nogal verschilt. Dit soort berekeningen zijn in weermodellen vaak vereenvoudigd zodanig dat resultaten binnen de betrouwbare termijn voldoende zijn. Maar juist in zo'n uitzonderlijke situatie als nu schieten die berekeningen mogelijk tekort.
GFS onderschat die afkoeling blijkbaar en daarmee de drukstijging (zie onderstaand kaartje)
Victor
Bericht laatst bijgewerkt: 06-02-2009 15:04
't Is tijd dat de Europeanen eens voor