Weerwoord | Re : NASA-satelliet om CO2 te volgen stort na lancering in zee

De concentratie CO2 in de atmosfeer is uiterst klein 0.0383%.

OK, als we zo gaan beginnen: wat is de gemiddelde ozonconcentratie in onze atmosfeer? En hoe belangrijk zijn die kleine hoeveelheden desondanks voor het absorberen (en zo tegenhouden) van schadelijke UV-straling van de zon? Hetzelfde geldt voor de concentraties CFK´s.

Over die koude woestijnnacht: dit heeft in de eerste plaats te maken met de absorberende werking van de kurkdroge en soms stenige woestijnbodem, waarin de bodemwarmtestroom niet goed op gang komt. Het woestijnoppervlak kan dus ´s nachts sterk afkoelen en zo de lucht erboven ook. Om dezelfde reden wordt het woestijnzand overdag gloeiend heet.

Maar nogmaals: het is dus zo dat een externe forcering, zoals de zon of menselijke uitstoot van CO2, een temperatuurstijging veroorzaakt. Dat volgt heel eenvoudig uit een verandering in de stralingsbalans. Meer CO2 zorgt ervoor dat er in eerste instantie minder warmtestraling vanaf de aarde naar de ruimte kan ontsnappen. En dit terwijl er wel evenveel zonnestraling binnenkomt. Hierdoor warmt het op en klonteren losse watermoleculen minder makkelijk samen tot druppels: er blijft dus meer van het belangrijke broeikasgas waterdamp in de atmosfeer achter. Dit moet je netto en op wereldschaal zien: er zullen altijd grote ruimtelijke en temporele variaties in waterdampconcentraties blijven, via het bliksemsnelle (soms letterlijk) proces van neerslagvorming en verdamping.
Ook is het zo dat de mondiale sneeuwbedekking afneemt in een warmer klimaat, waardoor er netto meer zonlicht op aarde komt.

Dit betekent echter niet dat de afname van de sneeuwbedekking de OORZAAK is voor de extra opwarming: de sneeuw smelt t.g.v. de opwarming, waardoor er weer meer zonlicht wordt geabsorbeerd door het aardoppervlak.

Het is dus een aaneenschakeling van feedbacks, en het is een onder sceptici veel voorkomende valkuil om een terugkoppeling voor een forcering aan te zien.

Op een site als RealClimate.org worden dit soort dingen, weliswaar in het Engels, goed uitgelegd. Zie bijv. de link hieronder. Maar ook de IPCC rapporten zullen vast wel in detail op de rol van forceringen en terugkoppelingen ingaan.

Vergeet niet dat de hoofdrol die CO2 speelt in de opwarming van onze atmosfeer door slechts nog een handjevol wetenschappers wordt betwijfeld. Denk je echt dat talloze wetenschappers niet hun best hebben gedaan om een baanbrekende alternatieve theorie voor iets fundamenteels als mondiale klimaatverandering te bedenken en te bewijzen?
Zoiets zou in het volgende nummer van Nature op de voorpagina prijken en de betrokken wetenschapper zou wereldfaam krijgen. Net zoals wanneer de aarde dan tóch plat zou blijken te zijn.

Een ambitieuze, kritische houding t.o.v. het bestaande denkkader (paradigma) is juist iets wat de wetenschap drijft. Of je moet geloven in een wereldwijde samenzwering, maar dat gaat wat ver, vind je ook niet?

Groet,
Alwin