Uitgebreid fotoverslag [b]19 Februari 2009, Kahler Asten[/b]
Bericht van: Bart(Doetinchem) , 03-03-2009 14:37
Kahler Asten Een bijzonder stukje heuvelland
Donderdagmorgen 19 Februari, in alle vroegte (05:00) gaat mijn wekker af.
Eindelijk is het dan zover, vandaag staat de Kahler Asten op het programma!
Net als een klein kind dat op schoolreisje gaat heb ik bijna niet geslapen.
Ik kan het me niet goed voorstellen, maar vandaag ga ik bijzonder veel sneeuw zien en natuurlijk fotograferen.
De adrenaline zorgt ervoor dat ik weinig last heb van de paar uurtjes die ik heb geslapen.
Dan tegen een uur of zes zit ik alweer op de fiets, op weg naar Emmerich.
Het fietsen gaat me gemakkelijk af, en naar ruim een uurtje fietsen bereiken we de grens.
Vanuit daar is het slechts een half uurtje verder fietsen, en zo staan we op het station van Emmerich
Het is inmiddels iets voor half acht geworden als we de tickets kopen.
Onze trein vertrekt iets voor half negen, dus er is nog genoeg tijd voor een kop thee en een broodje.
het station van Emmerich
Het wachten gaat snel voorbij en voor we het weten zijn we al onderweg richting Winterberg.
Onderweg moeten we twee keer overstappen, een keer in Oberhausen (trein richting Dortmund) en in Dortmund zelf de trein richting Winterberg.
Het reizen verloopt allemaal voorspoedig. Naarmate we verder oostwaarts rijden klaart het stukje bij beetje op, wat alleen maar bevorderlijk is straks voor het fotograferen.
op station Oberhausen, even kort wachten en we zijn opweg richting Dortmund
Als we eenmaal in de trein richting Winterberg die vanuit Dortmund vertrok, neemt het heuvelige landschap steeds verder gestalte en zo duurt het wachten op de sneeuw minder lang omdat ik me goed vermaak met de soms prachtige natuur. En dan een klein uurtje voor Winterberg zijn er her en der de eerste sneeuwrestjes te bespeuren.
Al gauw wordt er steeds meer sneeuw zichtbaar. En binnen een mum van tijd kan er worden gesproken van een gesloten sneeuwdek. Dit dek is dan ongeveer 10 cm dik en die dikte houd zich een hele tijd stand..
Pas vlak voordat we Winterberg binnen rijden neemt de dikte van de sneeuw wel toe..
Uiteindelijk komen we aan op onze eindbestemming en daar ligt zeker 30-50 cm sneeuw!
Echt koud is het niet, een vriendelijke zonnetje schijnt en het is even wachten op de bus die mij naar Winterberg-Nordhang brengt. Vanuit daar zou het het best wandelen zijn richting de Kahler Asten.
Een prachtig dik pak sneeuw op het station van Winterberg
In detail gezien
Iets over een arriveert onze bus dan. Ik geef aan of hij wil zeggen waar we er precies uit moeten. Na een korte onderbreking zijn we onderweg in Winterberg. We rijden dwars door de stad, onderweg hebben zich langs de weg sneeuwmuren gevormd van wel twee meter hoog.
Ook zijn de ijspegels aan het dak erg imponerend. Ze bereiken soms wel een lengte van een meter. Door al het moois vergeet de buschauffeur dat we er al lang hadden uit gemoeten. Er zit niks anders op dan de eerstvolgende bus terug pakken.
Uiteindelijk komen we toch nog bij de Nordhang gekomen weliswaar met enige vertraging maargoed, allang blij dat we waren waar we moesten zijn.
Bij de Nordhang lag de sneeuw opgehoopt zodat het parkeerbord bijna teniet werd gedaan
Dan vinden we belangrijke informatie dat eindelijk de doorslag geeft dat we nu wel op het juiste pad zijn
De Kahler Asten is nu binnen voetbereik!
Daar zetten we al gauw de klim in naar boven. Het klimmen is best lastig, maar er is wel een smal pad uitgegraven met platgetrapte sneeuw. Echter is dit wel glad door bevriezing maar het is beter om gewoon op het pad te blijven want anders zak je ver weg in het dikke pak sneeuw.
Werkelijk een prachtig stukje wandelen door een wit dik besneeuwd stukje bos!
……..
op grotere hoogte blijft er steeds meer sneeuw op de takken liggen
Na ongeveer een klein kwartier te hebben gelopen komen we aan bij een open stukje waar we ver van ons af kunnen kijken. Maar het stukje is vrij beperkt. Maar dat het nog veel mooier zou worden had ik niet geweten dus ik kon het ook niet na laten dit niet te fotograferen
Dan stijgen we nog een stukje verder. En daar ineens steekt een bekende toren net boven de heuvel uit. De uitkijktoren van de Kahler Asten, Dat beketend dat de bestemming in zicht is gekomen, en het nog maar luttele minuten duurt voordat ik op de top van een prachtig besneeuwd landschap sta!
Bijna aangekomen bij het eerste uitkijkpunt
Het eerste vergezicht die middag, helaas is de bewolking toegenomen maar gelukkig is het nog wel helder
……
Op deze boomstammen lag de sneeuw bijna een meter hoog!
Al ploeterend door een dik pak ongerept sneeuwdek sta ik dan ook al snel op het hoogste punt van het Sauerland.
Bovenop is het mooi helder en kan er genoten worden van een prachtig uitzicht. Er ligt een zeer dik pak sneeuw. Zelfs het huis boven op de Kahler Asten is gedeeltelijk ingesneeuwd door een daklawine wat natuurlijk voor de nodige indruk zorgt.
Ook het meetveld ligt er prachtig bij(uitgegraven) Er staat een hek omheen waar je normaal niet overheen kan kijken. Maar omdat er nu een meter sneeuw ligt sta je zo hoog dat je gewoon zo over het hek heen kan kijken zonder je daarvoor te moeten optrekken aan het hek.
Wat ook opvalt zijn de lange ijspegels die op sommige plaatsen aanwezig zijn. Deze bereiken ook zeker een lengte van 50 cm.
De daklawine zorgt ervoor dat een deel van huis volledig is ingesneeuwd
Aan de andere kant van het huis is de sneeuw toch ook aardig hoog opgewaaid
Het meetveld ligt er mooi verzorgd bij onder een dikke laag sneeuw
Met bijbehorende interessante feitjes!
(Invalid img)
Ijspegels dragen bij aan het winterse weertype
Dan ruim aandacht voor het prachtige uitzicht boven op de Kahler Asten.
Ik wist nooit dat je daar zo’n mooi uitzicht had, want twee jaar daarvoor zijn wij ook op de Kahler Asten geweest alleen toen met zeer dichte (dooi) mist.
Dus ik wist niet wat ik beleefde toen ik eenmaal kon genieten van een werkelijk magnifiek uitzicht. Zeker als we later nog de uitkijktoren beklimmen. Vanuit daar kan je meer dan 180° van je afkijken!
Richting zuid
………
Dennenbomen gaan gebukt onder het pak sneeuw
De zon houd zich schuil achter de bewolking welke ook langzaam daalt. Het levert een mooi gekleurd tafereel op
Nog even de uitkijktoren van de Kahler Asten beklimmen voor het mooiste uitzicht die middag, helemaal bovenop kon je niet komen. We kwamen tot bij de wat langwerpige ramen, verder konden we helaas niet.
Maar op dit uitzicht was in principe niks op aan te merken
(Invalid img)
En dan een klein overzichtje met sfeerfoto’s van boven op de Kahler Asten
(Invalid img)
even uitrusten op de bankjes was er vandaag niet bij. Ze waren bijna volledig ondergesneeuwd!
(Invalid img)
(Invalid img)
(Invalid img)
Bij de ingang van het restaurant lag de sneeuw hoog opgeveegd
(Invalid img)
(Invalid img)
(Invalid img)
En uiteindelijk was het allemaal te doen om dit!
En dan na lang rondwandelen door een sprookjeswereld is het helaas alweer tijd om terug te keren richting ons toch erg saaie winterland.
Volgend jaar toch beter een huisje huren voor een weekje in plaats van een dagtrip.
Maar uiteindelijk zeker meer dan de moeite waard!
Als toetje begint het op de terugweg ook nog eens te sneeuwen.
Er vormt zich gauw een nieuw sneeuwdekje. Maar verder krijg ik daar weinig van mee.
Omdat naarmate ik westelijker reis de sneeuw overgaat in natte sneeuw en uiteindelijk regen.
Jawel we zijn weer terug in Nederland!
Sneeuwval onderweg, op het station van Bestwig (1600 ISO)
(Invalid img)
Er vormt zich al gauw een nieuw laagje sneeuw
(Invalid img)
Donderdagmorgen 19 Februari, in alle vroegte (05:00) gaat mijn wekker af.
Eindelijk is het dan zover, vandaag staat de Kahler Asten op het programma!
Net als een klein kind dat op schoolreisje gaat heb ik bijna niet geslapen.
Ik kan het me niet goed voorstellen, maar vandaag ga ik bijzonder veel sneeuw zien en natuurlijk fotograferen.
De adrenaline zorgt ervoor dat ik weinig last heb van de paar uurtjes die ik heb geslapen.
Dan tegen een uur of zes zit ik alweer op de fiets, op weg naar Emmerich.
Het fietsen gaat me gemakkelijk af, en naar ruim een uurtje fietsen bereiken we de grens.
Vanuit daar is het slechts een half uurtje verder fietsen, en zo staan we op het station van Emmerich
Het is inmiddels iets voor half acht geworden als we de tickets kopen.
Onze trein vertrekt iets voor half negen, dus er is nog genoeg tijd voor een kop thee en een broodje.
het station van Emmerich
Het wachten gaat snel voorbij en voor we het weten zijn we al onderweg richting Winterberg.
Onderweg moeten we twee keer overstappen, een keer in Oberhausen (trein richting Dortmund) en in Dortmund zelf de trein richting Winterberg.
Het reizen verloopt allemaal voorspoedig. Naarmate we verder oostwaarts rijden klaart het stukje bij beetje op, wat alleen maar bevorderlijk is straks voor het fotograferen.
op station Oberhausen, even kort wachten en we zijn opweg richting Dortmund
Als we eenmaal in de trein richting Winterberg die vanuit Dortmund vertrok, neemt het heuvelige landschap steeds verder gestalte en zo duurt het wachten op de sneeuw minder lang omdat ik me goed vermaak met de soms prachtige natuur. En dan een klein uurtje voor Winterberg zijn er her en der de eerste sneeuwrestjes te bespeuren.
Al gauw wordt er steeds meer sneeuw zichtbaar. En binnen een mum van tijd kan er worden gesproken van een gesloten sneeuwdek. Dit dek is dan ongeveer 10 cm dik en die dikte houd zich een hele tijd stand..
Pas vlak voordat we Winterberg binnen rijden neemt de dikte van de sneeuw wel toe..
Uiteindelijk komen we aan op onze eindbestemming en daar ligt zeker 30-50 cm sneeuw!
Echt koud is het niet, een vriendelijke zonnetje schijnt en het is even wachten op de bus die mij naar Winterberg-Nordhang brengt. Vanuit daar zou het het best wandelen zijn richting de Kahler Asten.
Een prachtig dik pak sneeuw op het station van Winterberg
In detail gezien
Iets over een arriveert onze bus dan. Ik geef aan of hij wil zeggen waar we er precies uit moeten. Na een korte onderbreking zijn we onderweg in Winterberg. We rijden dwars door de stad, onderweg hebben zich langs de weg sneeuwmuren gevormd van wel twee meter hoog.
Ook zijn de ijspegels aan het dak erg imponerend. Ze bereiken soms wel een lengte van een meter. Door al het moois vergeet de buschauffeur dat we er al lang hadden uit gemoeten. Er zit niks anders op dan de eerstvolgende bus terug pakken.
Uiteindelijk komen we toch nog bij de Nordhang gekomen weliswaar met enige vertraging maargoed, allang blij dat we waren waar we moesten zijn.
Bij de Nordhang lag de sneeuw opgehoopt zodat het parkeerbord bijna teniet werd gedaan
Dan vinden we belangrijke informatie dat eindelijk de doorslag geeft dat we nu wel op het juiste pad zijn
De Kahler Asten is nu binnen voetbereik!
Daar zetten we al gauw de klim in naar boven. Het klimmen is best lastig, maar er is wel een smal pad uitgegraven met platgetrapte sneeuw. Echter is dit wel glad door bevriezing maar het is beter om gewoon op het pad te blijven want anders zak je ver weg in het dikke pak sneeuw.
Werkelijk een prachtig stukje wandelen door een wit dik besneeuwd stukje bos!
……..
op grotere hoogte blijft er steeds meer sneeuw op de takken liggen
Na ongeveer een klein kwartier te hebben gelopen komen we aan bij een open stukje waar we ver van ons af kunnen kijken. Maar het stukje is vrij beperkt. Maar dat het nog veel mooier zou worden had ik niet geweten dus ik kon het ook niet na laten dit niet te fotograferen
Dan stijgen we nog een stukje verder. En daar ineens steekt een bekende toren net boven de heuvel uit. De uitkijktoren van de Kahler Asten, Dat beketend dat de bestemming in zicht is gekomen, en het nog maar luttele minuten duurt voordat ik op de top van een prachtig besneeuwd landschap sta!
Bijna aangekomen bij het eerste uitkijkpunt
Het eerste vergezicht die middag, helaas is de bewolking toegenomen maar gelukkig is het nog wel helder
……
Op deze boomstammen lag de sneeuw bijna een meter hoog!
Al ploeterend door een dik pak ongerept sneeuwdek sta ik dan ook al snel op het hoogste punt van het Sauerland.
Bovenop is het mooi helder en kan er genoten worden van een prachtig uitzicht. Er ligt een zeer dik pak sneeuw. Zelfs het huis boven op de Kahler Asten is gedeeltelijk ingesneeuwd door een daklawine wat natuurlijk voor de nodige indruk zorgt.
Ook het meetveld ligt er prachtig bij(uitgegraven) Er staat een hek omheen waar je normaal niet overheen kan kijken. Maar omdat er nu een meter sneeuw ligt sta je zo hoog dat je gewoon zo over het hek heen kan kijken zonder je daarvoor te moeten optrekken aan het hek.
Wat ook opvalt zijn de lange ijspegels die op sommige plaatsen aanwezig zijn. Deze bereiken ook zeker een lengte van 50 cm.
De daklawine zorgt ervoor dat een deel van huis volledig is ingesneeuwd
Aan de andere kant van het huis is de sneeuw toch ook aardig hoog opgewaaid
Het meetveld ligt er mooi verzorgd bij onder een dikke laag sneeuw
Met bijbehorende interessante feitjes!
(Invalid img)
Ijspegels dragen bij aan het winterse weertype
Dan ruim aandacht voor het prachtige uitzicht boven op de Kahler Asten.
Ik wist nooit dat je daar zo’n mooi uitzicht had, want twee jaar daarvoor zijn wij ook op de Kahler Asten geweest alleen toen met zeer dichte (dooi) mist.
Dus ik wist niet wat ik beleefde toen ik eenmaal kon genieten van een werkelijk magnifiek uitzicht. Zeker als we later nog de uitkijktoren beklimmen. Vanuit daar kan je meer dan 180° van je afkijken!
Richting zuid
………
Dennenbomen gaan gebukt onder het pak sneeuw
De zon houd zich schuil achter de bewolking welke ook langzaam daalt. Het levert een mooi gekleurd tafereel op
Nog even de uitkijktoren van de Kahler Asten beklimmen voor het mooiste uitzicht die middag, helemaal bovenop kon je niet komen. We kwamen tot bij de wat langwerpige ramen, verder konden we helaas niet.
Maar op dit uitzicht was in principe niks op aan te merken
(Invalid img)
En dan een klein overzichtje met sfeerfoto’s van boven op de Kahler Asten
(Invalid img)
even uitrusten op de bankjes was er vandaag niet bij. Ze waren bijna volledig ondergesneeuwd!
(Invalid img)
(Invalid img)
(Invalid img)
Bij de ingang van het restaurant lag de sneeuw hoog opgeveegd
(Invalid img)
(Invalid img)
(Invalid img)
En uiteindelijk was het allemaal te doen om dit!
En dan na lang rondwandelen door een sprookjeswereld is het helaas alweer tijd om terug te keren richting ons toch erg saaie winterland.
Volgend jaar toch beter een huisje huren voor een weekje in plaats van een dagtrip.
Maar uiteindelijk zeker meer dan de moeite waard!
Als toetje begint het op de terugweg ook nog eens te sneeuwen.
Er vormt zich gauw een nieuw sneeuwdekje. Maar verder krijg ik daar weinig van mee.
Omdat naarmate ik westelijker reis de sneeuw overgaat in natte sneeuw en uiteindelijk regen.
Jawel we zijn weer terug in Nederland!
Sneeuwval onderweg, op het station van Bestwig (1600 ISO)
(Invalid img)
Er vormt zich al gauw een nieuw laagje sneeuw
(Invalid img)
Bericht laatst bijgewerkt: 03-03-2009 16:32
One passion, two words ... extreme weather!! www.flickr.com/harmsenb
