Dit weerpraatje bracht mij in een melancholische bui. Ik vergeet het nooit meer! Die woensdagavond kerstavond, toen ik nog een brave dreumis van 12 was, ging ik braaf optreden bij het kersttoneeltje in de kerk, Jezus waar is de tijd en 's nachts gingen papa en mama en ik nog naar het koppel waar ze Kerstavond vierden tot half2. We kwamen buiten om half2 en het vroor dat het kraakte, allé -5 -6 °C ofzo en ik tegen papa morgen sneeuwt het! Neeneen regen en natte sneeuw zei ie! En jawel hoor, tegen 9 uur half10 maakte mama mij wakker en er viel een 6tal cm sneeuw tot een uur of 4 namiddag! Ik voel me nog langlaufen met de latten die ik dat jaar bij de watersportcentrale in Genk haalde bij ons over het gazon en toen sneeuwballen gooien op het familiebezoek. Nergens was sprake van witte kerstsfeer want het was doodgewone sleet of regen elders.
Armand heb ik mogen ontmoeten als pakweg 14-jarige op de weertram aan zee en ik vroeg hem hoe het kwam dat er zo'n zeebries ontstond. Was leuk hoe ie het me uitlegde dat als die er in feite in die situaties niet zou zijn er te weinig lucht zou zijn aan zee haha! Ook kreeg ik een persoonlijk gehandtekend kaartje voor mijn communie van hem, daar had een tante van me voor gezorgd.
Groeten
Davy
Armand heb ik mogen ontmoeten als pakweg 14-jarige op de weertram aan zee en ik vroeg hem hoe het kwam dat er zo'n zeebries ontstond. Was leuk hoe ie het me uitlegde dat als die er in feite in die situaties niet zou zijn er te weinig lucht zou zijn aan zee haha! Ook kreeg ik een persoonlijk gehandtekend kaartje voor mijn communie van hem, daar had een tante van me voor gezorgd.
Groeten
Davy
