Rikki,
even over de laurierstruiken, die heb je in veel verschillende winterharde en niet [veel minder] winterharde soorten.
De sneeuwlaag die jullie hadden isoleerde perfect, mazzel!
Elk najaar plant ik viooltjes, die even treuren tijdens vorst, maar in het voorjaar vrolijk bloeien. Steeds zijn er enkele die het niet halen na koude periode. Uitgerekend dit jaar bloeien ze allemaal. Dankzij bescherming van een sneeuwlaag van 10cm konden de vier nachten met minder dan -15, waarvan één -20, de planten niet deren.
Meer verbaasd ben ik over de aucuba die maar niet echt wilde groeien. De bladeren hebben niet de bescherming gekregen zoals de planten op de grond. Nochtans is geen spoor van schade zichtbaar.
Rododendrons hebben, denk ik, wel schade geleden. De knoppen zien er veelal bruin uit. Ik denk dat vele ervan niet zullen uitlopen (maar de stuiken zullen wel nieuwe knoppen aanmaken tijdens het groeiseizoen).
Groenblijvende laurierstruiken zijn bij ons winterhard, maar niet in Midden Europa. Ik weet van mijn buurvrouw, dat al haar struiken tot aan de grond dood gevroren waren in de jaren '80. Nadien maakten de planten nieuwe takken vanuit de wortel en waren ze rap hersteld. Ik weet dat de die drie winters toen veel strenger waren dan de afgelopen winter. Maar -20 is wel erg extreem, toch zie ik geen schade. Is het mogelijk dat gevoelige planten een korte maar zeer strenge kou beter aankunnen dan aanhoudende koude?
Tot slot de trachycarpus fortunei. Zelf zet ik de plant binnen in de winter, omdat ik gewoon niet geloof dat ze hier winterhard zijn, ook niet mits bescherming. Alle planten in de buurt zien verdord uit, met hoogstens de jongste bladeren een beetje groen. Intussen overweeg ik de mijne buiten te zetten, wegens de sterk gedaalde kans op nachtvorst.
mvg, Rikkie
Quote selectie