Achtereenvolgens 1987, 1993 en 2007. Maar 't is flauwekul om zo'n conclusie te trekken; ik denk dat dit reeksje berust op het mengsel van toeval (één maand driemaal in betrekkelijk korte tijd) en uiteraard de opwarming.
Volgens deze quasi-redenering zouden de maandgemiddelden van juni en december onverbreekbaar zijn, want dit zijn de enige twee maanden die sinds zeg 1990 niet scherper gesteld zijn (ondanks GW, jaja).
Ik zou niet weten of je vraag zinvol is, en ik zou niet zeker weten hoe je 'm beantwoorden kan.
Een strategie kan zijn: bekijk de klimaatreeks voor een parameter en kijk eenvoudig hoe vaak die in de loop van die reeks scherper is gesteld. Een eerste tamelijk zinloze conclusie kan je dan al trekken: als voor een parameter heel in het begin van de reeks het record van die reeks al gezet is, is blijkbaar het record voor die parameter moeilijk te verbreken. Maar ja, dat betekent niks. Sowieso geldt dat voor elke reeks, even gegeven dat die geen trend zoals GW bevat, het extreem in die reeks op een willekeurige plek in die reeks voorkomen zal (let wel: ik beschouw klimaatreeksen als stochastische reeksen en heb nog geen statistische resultaten gezien die deze conclusie ontkrachten).
Het lijkt er dus op dat het antwoord op je vraag precies niet met statistische overwegingen gevonden kan worden. Ik concludeer:
- voor alle even lange reeksen zonder trend is het record even makkelijk/moeilijk te verbreken;
- voor reeksen met trend wijst juist de trend het antwoord aan: inderdaad zullen kouderecords thans veel moeilijker te verbreken zijn dan hitterecords. Voor Tn, Tx, Tg-dagrecords is dit meetbaar, en niet zo'n beetje ook. Plaatje copyright Alwin (en ik vind het één van de sterkste plaatjes voor de klimaatverandering die ooit gemaakt zijn - bedenk dat na die augustus 2006 drie recordseizoenen sinds 1706 gevolgd zijn!!).
Volgens deze quasi-redenering zouden de maandgemiddelden van juni en december onverbreekbaar zijn, want dit zijn de enige twee maanden die sinds zeg 1990 niet scherper gesteld zijn (ondanks GW, jaja).
Ik zou niet weten of je vraag zinvol is, en ik zou niet zeker weten hoe je 'm beantwoorden kan.
Een strategie kan zijn: bekijk de klimaatreeks voor een parameter en kijk eenvoudig hoe vaak die in de loop van die reeks scherper is gesteld. Een eerste tamelijk zinloze conclusie kan je dan al trekken: als voor een parameter heel in het begin van de reeks het record van die reeks al gezet is, is blijkbaar het record voor die parameter moeilijk te verbreken. Maar ja, dat betekent niks. Sowieso geldt dat voor elke reeks, even gegeven dat die geen trend zoals GW bevat, het extreem in die reeks op een willekeurige plek in die reeks voorkomen zal (let wel: ik beschouw klimaatreeksen als stochastische reeksen en heb nog geen statistische resultaten gezien die deze conclusie ontkrachten).
Het lijkt er dus op dat het antwoord op je vraag precies niet met statistische overwegingen gevonden kan worden. Ik concludeer:
- voor alle even lange reeksen zonder trend is het record even makkelijk/moeilijk te verbreken;
- voor reeksen met trend wijst juist de trend het antwoord aan: inderdaad zullen kouderecords thans veel moeilijker te verbreken zijn dan hitterecords. Voor Tn, Tx, Tg-dagrecords is dit meetbaar, en niet zo'n beetje ook. Plaatje copyright Alwin (en ik vind het één van de sterkste plaatjes voor de klimaatverandering die ooit gemaakt zijn - bedenk dat na die augustus 2006 drie recordseizoenen sinds 1706 gevolgd zijn!!).
Bericht laatst bijgewerkt: 13-04-2009 22:59
RR
