Weerwoord | Salu, Koning Winter - afscheid op z'n Vlaams

Salu, Koning Winter,
salu en de kost,
zoals ze dat hier in Vlaand'ren zeggen.
Ge zijt lange tijd in de buurt geweest,
maar binnenkomen, ho maar!
't Zag er allemaal zo schoon uit,
toen ge kwam wanneer de Sint naar't land
van d'appelsienen vertrok,
een weekske vriezen, niet overdag, nee,
maar wel 's nachts à volonté.
Dan in de rest van december gene vette meer,
maar met 't Nieuwjaar vielt ge binnen met man en macht.
Een dag sneeuwen in heel 't land,
en drie dagen vriezen, dan wél overdag.
't Waren schoon dagen,
maar veel te rap voorbij.
Daarna was het vaker lente dan winter,
of ook herfst (veel te veel),
op enkele stukskes na, meestal met wat natte sneeuw,
soms echte sneeuw, niet voor alleman evenveel.
't Leek uit te doven in februari,
tot ge ons verraste met 't dikste pak sneeuw
in jaren - bekan 30cm op de Hei in 't noorden,
amai, wat was da verschieten!
En nu bolt ge 't af, 't is u gegund.
Die sneeuw maakte alles goed,
maar volgende keer: graag iedereen sneeuw.
D'r zijn plekskes in Vlaanderen die zo graag
wit willen zien - Koekelare, Wortegem, kent ge dat?
Niet vergeten volgende keer,
dan zijt ge sant in ons land.

Kleine oefening in gebruik van Vlaamse woorden...
Groetjes,
Diederik