niet aan het aambeeld zelf. Het zal wel vaak zo zijn dat supercells scherp afgeronde aambeelden hebben in het beginstadium door hun explosieve groei, maar dat is erg afhankelijk van de afvoer van de bovenwind. Sommige supercells zijn langgerekt, deze op de foto's zijn wellicht met minder bovenwind ontstaan. Soms zijn zeer uitgesproken grote velden mammatus een indicatie, maar ze zijn niet voorbehouden voor supercells en dus op zich ook geen indicatie.
Maar aan de 2 eerste foto's die je post kun je dus niet zien dat het om supercells gaat.
Ben je dichterbij dan kun je soms een kurkentrekkervormige stijgstroom zien. Kijk dan in de hoofdtoren die het aambeeld vormt of je spiraalvormige opwaarts draaiende ringen ziet, zoals in dit voorbeeld uit Olsene van eind juli 2005:
verder natuurlijk de flanking line, voor zover je er zicht op hebt: deze lijn voedt als het ware de hoofdtoren. Soms ontstaan hierop nieuwe roterende cellen terwijl de oude door neerslag ingepalmd worden, de zogenaamde cyclische supercells die meerdere roterende stijgstromen produceren en vaak ook meerdere wallclouds en tornado's.
Hier wellicht een zeldzaamheid, maar vanaf de noordzijde heb je soms ook nog de 'beavertail' ofwel beverstaartvormige lage inflow vanuit het noorden. Maar deze laatste zijn erg lage wolken en zijn natuurlijk niet meer van toepassing op het aambeeld zelf.
Quote selectie