Wij stonden langs een gewone landweg die gelijk liep met de snelweg een eind verderop. Enkele nabije inslagen gehad. Die landweg had wel zoals de meeste bekabeling over de weg. Je rekent dan een stuk dat als er al één dichtbij neerkomt, dat dit dan op die bekabeling is, en dat de palen van gewapend beton zullen gebruikt worden om naar de grond te geleiden. We stonden vrij hoog (verre horizon naar het noorden en noordwesten) maar achter ons liep het nog wat verder op tot de snelweg.
De activiteit was vrij laag, en daardoor was het nog iets meer schrikken als er met zoveel minuten tussen en eindeloze hoogtebliksem er dan toch ineens zo'n CG vrij nabij invalt. Bij zo'n lage activiteit en een vorm van bliksemafleider boven je reken ik een beetje op statistisch voordeel. Er is altijd wel iemand die de lotto wint, maar nooit jij, en dat zal ook nooit gebeuren
Als er veel inslagen zijn blijf ik wel in de wagen, of nu zou dat ook kunnen in de vogelobservatiehutten hier in het reservaat, omdat ik gezien heb hoe ze deze laatste gebouwd hebben: een complete faradaykooi, zowel boven, langszij als onderin zitten stalen balken, zelfs kruisgewijs, en de binnenbekleding is van hout, dus er is ook geen contact met het stalen frame.
Ik blijf voorzichtig, maar niet ten volle. Dan kun je ook geen foto's maken. Je neemt altijd een risico als je fotografeert, maar de risico's die ik neem zijn veel lager dan elke dag tijdens de spits op de E40 van Gent naar Brussel rijden. Hoe vaak er bijna-ongevallen gebeuren op zo'n strook bezorgt me behoorlijk wat angst. ik denk altijd, het zal niet altijd een bijna-ongeval zijn... 2 weken geleden had een vriendin van ons een heel zwaar ongeval. Ze is zogoed als ongedeerd, een geluk dat ze met een zware bedrijfwagen reed. Het motorblok zat in de passagierszetel. Nog andere vrienden hadden ook al 1 of meer ongevallen. Nog niet zo lang geleden zag ik vanop de trein naar Brussel een wagen slippen op de ring die stukje net langs de spoorweg loopt en die 2x overkop gaan. Maar ik heb nog nooit iemand zien neerbliksemen, wel al zien inslaan in een huis vlakbij waarbij brand uitbrak en een andere keer in Limburg (17/7/2004 dacht ik toen er vlakbij een persoon gedood werd door de bliksem op een camping).
De activiteit was vrij laag, en daardoor was het nog iets meer schrikken als er met zoveel minuten tussen en eindeloze hoogtebliksem er dan toch ineens zo'n CG vrij nabij invalt. Bij zo'n lage activiteit en een vorm van bliksemafleider boven je reken ik een beetje op statistisch voordeel. Er is altijd wel iemand die de lotto wint, maar nooit jij, en dat zal ook nooit gebeuren
Als er veel inslagen zijn blijf ik wel in de wagen, of nu zou dat ook kunnen in de vogelobservatiehutten hier in het reservaat, omdat ik gezien heb hoe ze deze laatste gebouwd hebben: een complete faradaykooi, zowel boven, langszij als onderin zitten stalen balken, zelfs kruisgewijs, en de binnenbekleding is van hout, dus er is ook geen contact met het stalen frame.
Ik blijf voorzichtig, maar niet ten volle. Dan kun je ook geen foto's maken. Je neemt altijd een risico als je fotografeert, maar de risico's die ik neem zijn veel lager dan elke dag tijdens de spits op de E40 van Gent naar Brussel rijden. Hoe vaak er bijna-ongevallen gebeuren op zo'n strook bezorgt me behoorlijk wat angst. ik denk altijd, het zal niet altijd een bijna-ongeval zijn... 2 weken geleden had een vriendin van ons een heel zwaar ongeval. Ze is zogoed als ongedeerd, een geluk dat ze met een zware bedrijfwagen reed. Het motorblok zat in de passagierszetel. Nog andere vrienden hadden ook al 1 of meer ongevallen. Nog niet zo lang geleden zag ik vanop de trein naar Brussel een wagen slippen op de ring die stukje net langs de spoorweg loopt en die 2x overkop gaan. Maar ik heb nog nooit iemand zien neerbliksemen, wel al zien inslaan in een huis vlakbij waarbij brand uitbrak en een andere keer in Limburg (17/7/2004 dacht ik toen er vlakbij een persoon gedood werd door de bliksem op een camping).
Bericht laatst bijgewerkt: 06-06-2009 19:12