De naam zegt al genoeg maar ik kan het niet laten om het hier te posten.
Chasers voor schut gezet door Marc E Putto
In Nederland en België zijn er (mede door het internet) in toenemende mate een aantal, vaak ietwat autistiforme en schuwe jongetjes van huis uit, die helemaal leeglopen op het zien van een ordinaire (onweers)bui met doodnormale regen. Onweer is kennelijk zoiets magisch voor die post-puberalen en die enkele seniore weergek dat ze door het dolle heen geraken als zich ergens een klein onweerspitje aandient op de radar, net over de Duitse grens. In hun wilde fantasie denken ze dan ook nog dat die bui hun kant op komt. Dit zijn ook bij uitstek de jochies die kicken op regen, terwijl gewone mensen natuurlijk het liefst droog weer hebben met zon, enfin.
Het ‘chasen’ op z’n Hollands is een beetje een nieuwe trend en om de echte (vaak professionele) tornadochasers in de VS na te apen, worden buien gevolgd met auto’s. Zonde van de tijd (en benzine) vaak, want het valt meestal tegen in dit gezapige buienland Ook in Amerika is het vaak duizenden kilometers rijden geblazen zonder ook maar 1 tornado te zien. Een groep Nederlandse weerkundigen (waaronder reliweerman Reinier van den Berg van RTL4) gaat bijna ieder jaar naar Amerika om tornado’s te spotten en meestal zien ze slechts een dreigende wolkenlucht, inclusief halve slurf, maar meestal helemaal niets.
Als je dan uiteindelijk oog in oog staat met zo’n imponerend weerfenomeen, is het natuurlijk interessant om zo dicht mogelijk bij de tornado te komen, maar het verdient dan wel de aanbeveling op ruime afstand te blijven. De nieuwste kick echter is om midden in een tornado te vertoeven (en te filmen) en met speciale bepantserde voertuigen rijdt men dan pardoes de wervelwind in. Da’s natuurlijk heel andere koek dan een braaf, onschuldig en voorspelbaar Hollands regenbuitje volgen in onze saaie Lage Landen.
Marc Putto, weerstrateeg
Chasers voor schut gezet door Marc E Putto
In Nederland en België zijn er (mede door het internet) in toenemende mate een aantal, vaak ietwat autistiforme en schuwe jongetjes van huis uit, die helemaal leeglopen op het zien van een ordinaire (onweers)bui met doodnormale regen. Onweer is kennelijk zoiets magisch voor die post-puberalen en die enkele seniore weergek dat ze door het dolle heen geraken als zich ergens een klein onweerspitje aandient op de radar, net over de Duitse grens. In hun wilde fantasie denken ze dan ook nog dat die bui hun kant op komt. Dit zijn ook bij uitstek de jochies die kicken op regen, terwijl gewone mensen natuurlijk het liefst droog weer hebben met zon, enfin.
Het ‘chasen’ op z’n Hollands is een beetje een nieuwe trend en om de echte (vaak professionele) tornadochasers in de VS na te apen, worden buien gevolgd met auto’s. Zonde van de tijd (en benzine) vaak, want het valt meestal tegen in dit gezapige buienland Ook in Amerika is het vaak duizenden kilometers rijden geblazen zonder ook maar 1 tornado te zien. Een groep Nederlandse weerkundigen (waaronder reliweerman Reinier van den Berg van RTL4) gaat bijna ieder jaar naar Amerika om tornado’s te spotten en meestal zien ze slechts een dreigende wolkenlucht, inclusief halve slurf, maar meestal helemaal niets.
Als je dan uiteindelijk oog in oog staat met zo’n imponerend weerfenomeen, is het natuurlijk interessant om zo dicht mogelijk bij de tornado te komen, maar het verdient dan wel de aanbeveling op ruime afstand te blijven. De nieuwste kick echter is om midden in een tornado te vertoeven (en te filmen) en met speciale bepantserde voertuigen rijdt men dan pardoes de wervelwind in. Da’s natuurlijk heel andere koek dan een braaf, onschuldig en voorspelbaar Hollands regenbuitje volgen in onze saaie Lage Landen.
Marc Putto, weerstrateeg
