Heb het ook meegemaakt, maar als ik een verslag zou schrijven zou het uiteindelijk meer een verslag worden over hoe ons dorp één werd, de saamhorigheid, dingen delen, de buren waren weer echte buren, het gevoel samen iets te moeten doen omdat je er uiteindelijk met zijn allen alleen voorstaat, de één had brood, de ander boter, de regionale omroep die je huisvriend werd enz enz...
Dat door zo'n 'ramp' het leven juist heel mooi, intiem en een stuk persoonlijker werd. Is één van de momenten uit mijn leven dat je het gevoel hebt dat je echt leeft, onderdeel bent van iets groters, maar ook dat je afhankelijk, onvoorbereid en kwetsbaar bent. Ben sindsdien, was nog kind, nooit meer zo afhankelijk van mijn ouders geweest en heb ook nooit meer zo aan ze gehangen als toen..Dat waren de echt mooie momenten..Al was het buiten ook prachtig. Net zoals ik de natuur tijdens de Ijzelramp prachtig vond, maar dat had niet zo'n effect op het interpersoonlijke als de sneeuwstorm en de letterlijke ijskoude isolatie die juist zorgde voor een warm bed in de vorm van het één zijn onder elkaar.
Denk dat jij meer over metershoge sneeuw, bulldozers, wateroverlast, uit het zolderraam klimmen om buiten te komen wilt horen?
Oef 1979, ja, toen vond je dat heel gewoon, maanden geen veerdienst, zoals '63, 5 lagen ijzel, reeen, hazen konijnen overleefden op boombast.
Tijdens de sneeuwstormen komden we naast dat we niet van het eiland af konden ook niet naar één van de andere dorpen, maar wat maakte 't uit.
Je had wintergroente uit eigen tuin, een grote vooraad aardappels hield je vorstvrij in de schuur. Er werden beesten geslacht, dus de slager had zaken.
Plezier in de sneeuw ook, schaatsen stelde weinig voor. Foto's in de albums van toen, 'heb nu ff niet zin in een rijtje scans.
En begin april nog gewoon sneeuwduinrestanten..
Tevreden, Alfred? Trusten.
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.
