Ik zie in beide wel grofweg 2 pieken en 2 dalen. Lijkt me ook niet zo vreemd: als de noordelijke Atlantische Oceaan warmer/kouder is dan 'normaal' zal dit ook 'doorwerken' in de Barentszzee (inderdaad met 2 x een 'z'), een der 'eindplekken' van de THC. Over die 'doorwerking', daar gaat het onderzoek eigenlijk over.
Levitus beschrijft in het stuk de AMO echter als 'The AMO index is defined as the average of sea surface temperature (SST) for the 0–70°N region of the Atlantic Ocean'. Dat is onjuist; de AMO is een gefilterde SST reeks, met de lange termijn trend er uitgefilterd. Althans, dat is de bedoeling; of dat goed mogelijk is, is een tweede.
De AMO zou aldus een oscillatie zijn met een 'golflengte' van zo'n 50-70 jaar waarin de noordelijke helft van de Atlantische Oceaan extra opwarmt dan wel afkoelt, bovenop (of juist maskerend) een lange termijn trend (door bv. opwarming als gevolg van broeikasgassen). Toppen en dalen in de AMO zouden dan samenhangen met bv. hoeveelheid neerslag in de VS, Sahel en andere gebieden, en mogelijk ook het aantal Atlantische orkanen.
Quote selectie