Elk jaar in oktober begint het al: het voorbeschouwen. Het val-gedrag van eikels wordt gewogen tegen afwijkingen in zeewatertemperaturen en minutieus worden de kaarten afgespeurd naar sprankjes hoop.
De eerste keer dat 'echte' winter op de rand van de betrouwbare voorspellingen opduikt krijg ik altijd dat onbestemde gevoel: zou het? Zou het echt weer eens? En met echt bedoel ik: geen gesprokkelde Hellmannetjes door stralingsvorst onder een stilstaand hoog. Gewoon ouderwets gierende oostenwinden, sneeuw, januari 1985 en 1987
In die voorpret-fase zitten we nu. Het zou zomaar kunnen. Het kan natuurlijk ook met een e-nor-me domper (balkanveegje of iets dergelijks) aflopen. Maar toch: de eerste winterkriebels zijn manifest. Dat alleen al is leuk.
Ik ga chocomel inslaan.
Quote selectie