De chase
Gisteren, 28 april 2004, ben ik samen met Bernard Hulshof vanuit Soest (zie hier zijn website met veel prachtige foto's, o.a. uit de V.S.) aan het stormchasen geweest in midden Nederland. Volgens de diverse weermodellen zou er in de regio rondom Arnhem tegen de avond flinke onstabiliteit opbouwen (CAPE tot 750) en er flinke onweersbuien zouden ontstaan op een vanuit het zuiden naderende convergentielijn.
De route
Hieronder de route die we gisteren afgelegd hebben. De blauwe stip is het startpunt, de gele het eindpunt.
Het verslag
13:00u t/m 15:00u
Na aankomst in Soest hebben we het eerst een uurtje of 2 aangekeken via de radarbeelden en satellietfoto's, en zagen vrij snel een groot aantal fikse buien ontstaan boven België en later ook zuid-Brabant. Al snel trad hierbij ook onweer op. Tegen de klok van drie uur besloten we op pad te gaan. Even buiten Soest zag ik een zwakke Cumulus wolk die verwaaid werd door windsnelheidsschering, een positief teken. Dit betekend dat er op vrij lage hoogte al windsnelheidsschering aanwezig is, wat goed is voor de dynamiek van de buien.
Foto 1: schuinleunende Cumulus als gevolg van verticale windsnelheidsschering
15:30u
We besluiten om meer richting het oosten te gaan, omdat het in die richting significant donkerder was geworden. Ook op de onderweg opgehaalde radarbeelden was een ontwikkelende bui te zien die kant op. Onderweg over de A15 echter begon het al een beetje te regenen, en al snel bleek dat deze bui jammergenoeg weinig pit bezat. Toen even gebeld met mijn vader in Groningen, en kregen door dat er een bui vanuit Duitsland onderweg was richting Doetinchem en deze aardig pittig was. De beslissing was natuurlijk snel genomen.
16:15u
Bij Arnhem even gestopt om de toch enigsinds onstabiele voorkant van de zojuist gekruiste regenbui te fotograferen. We kunnen vanuit hier al het melkwitte aambeeld van de Duitse bui in het oosten zien hangen.
Foto 2: regenbui met enigsinds onstabiele voorkant ten ZW-en van Arnhem
16:30-17:00u
In de file op weg richting Deventer, om de bui te onderscheppen. Pfff, frustrerend.
17:10u
Het schiet maar niet op in de file, maar een onwillekeurige blik omhoog en een opgewonden schreeuw van mijn collega later komen we tot de ontdekking dat er, midden in de file staande, megagrote mammatus boven ons hangt! Ideaal voor foto's maken dus! Snel de camera's gepakt en plaatjes schieten. Het was een onvergetenlijk gezicht.
Foto 3: mammatus net ten noorden van Arnhem (datum op foto klopt niet)
Foto 4: idem als foto 3
17:35u
De mammatus is 10 minuten geleden al weer verdwenen, vrijwel even snel als het opgekomen was (het was maar 5 tot hoogstens 10 minuten zichtbaar!) en de file lost op. We kunnen doorrijden. Opgewonden door deze onverwachte 'gift' van de natuur, rijden we snel door naar Deventer. Onderweg zien we een verdachte uitzakking onder de naderende bui hangen. Het blijft jammergenoeg bij een onstabiele uitzakking.
Foto 5: verdachte uitzakking ten zuiden van Deventer, op de A50 rijdende
18:15
We rijden verder richting Deventer, en we zien enige tijd een enorme buientoren waarlangs we omhoog kunnen kijken.
Foto 6: buientoren tussen Deventer en Arnhem
We besluiten van de A50 af te gaan, en tussendoor naar Deventer te rijden om zo de bui beter te kunnen onderschepen. Echter dan komen we net ten ZW-en van Deventer op een rijksweg in de file te staan, oorzaak: onbekend. We zien echter de voorkant van de bui snel naderen vanuit het ZO-en. Onze vrees wordt werkelijkheid, de bui haalt ons uiteindelijk in. Maar hoe! Windstoten van zeker 75 km/u, hagel van 0,5cm en regen van wolkbreukintensiteit storten zich op ons. Een aantal auto's besluit om om te draaien en een andere weg te zoeken, wij besluiten hetzelfde te doen. We doen hier dus eigenlijk een corepunch (door de kern v/d bui rijden, met als risico zware hagel e.d. op je auto te krijgen).
Even tussendoor, al sinds 18:00u hebben we diverse bliksemontladingen, vrijwel allemaal CG's en fel wit van kleur, kunnen waarnemen. Een enkele was vrij dichtbij, binnen een kilometer. Echter vanwege de neerslag en het rijden konden we geen donder of klap horen. Terug naar het noodweer:
De neerslagintensiteit neemt tot ongelovelijke proporties toe, en de weg wordt net een waterbaan. Auto's rijden nog maar 40 km/u om aquaplaning te voorkomen. Zo hier en daar tussen de regen door zien we nog hagelstenen vallen die, naar mijn inschatting, wel bijna 1cm in doorsnede waren. Tijdens dit alles bleef de wind ook stevig doorstaan, de bomen zwiepten overal flink heen en weer en kleine takjes kwamen her en der naar beneden.
Langzaam neemt dan toch de neerslag af, de hagel is weg, en we krijgen weer wat zicht op de bui. We besluiten naar de snelweg A50 te rijden, en via daar naar het noorden te rijden om nog eens te proberen de bui te onderscheppen. Dat blijkt echter praktisch onmogelijk. Ondanks het ontbreken van file's blijft de bui ons voor, en als snel begint het weer te regenen. De echte kern blijven we echter voor. Langzaamaan zien we ook dat de scherpe kantjes van de bui eraf gaan, de AM-radio kraakt ook niet zo vaak meer. Het is 19:15u...
19:35u
We stoppen even ten noorden van Zwolle om pauze te nemen, alwaar we (doelbewust) Herman Harperink tegenkomen. Hij heeft zelf weinig soeps gezien die dag. Ik zie nog wat turbulente luchten, maar het zijn slechts restanten van wat eerder een beginnende shelfcloud leek.
Foto 7: turbulente luchten nabij Zwolle
Wij besluiten via de Flevopolder weer richting het zuiden af te zakken, en mogelijk nog een graadje op te pikken van het onweer dat aldaar bevond (dat hadden we doorgekregen van mijn vader). Het is nu 20:10u. We ondervonden echter, rijdend door de polder, dat het vooral héél veel regen betrof en weinig onweer meer. De AM zweeg...
21:00u
Einde van de chasetrip, vanuit Baarn keer ik weer terug naar Groningen.
Ik hoop dat jullie het leuk vonden en de foto's mooi vinden. Ik zelf vond het chasen gisteren in ieder geval een geweldige ervaring!
Tot slotte nog een radarplaatje van Meteo Consult, de Duitse bui die wij gevolgd hebben heb ik benadrukt.
Gisteren, 28 april 2004, ben ik samen met Bernard Hulshof vanuit Soest (zie hier zijn website met veel prachtige foto's, o.a. uit de V.S.) aan het stormchasen geweest in midden Nederland. Volgens de diverse weermodellen zou er in de regio rondom Arnhem tegen de avond flinke onstabiliteit opbouwen (CAPE tot 750) en er flinke onweersbuien zouden ontstaan op een vanuit het zuiden naderende convergentielijn.
De route
Hieronder de route die we gisteren afgelegd hebben. De blauwe stip is het startpunt, de gele het eindpunt.
Het verslag
13:00u t/m 15:00u
Na aankomst in Soest hebben we het eerst een uurtje of 2 aangekeken via de radarbeelden en satellietfoto's, en zagen vrij snel een groot aantal fikse buien ontstaan boven België en later ook zuid-Brabant. Al snel trad hierbij ook onweer op. Tegen de klok van drie uur besloten we op pad te gaan. Even buiten Soest zag ik een zwakke Cumulus wolk die verwaaid werd door windsnelheidsschering, een positief teken. Dit betekend dat er op vrij lage hoogte al windsnelheidsschering aanwezig is, wat goed is voor de dynamiek van de buien.
Foto 1: schuinleunende Cumulus als gevolg van verticale windsnelheidsschering
15:30u
We besluiten om meer richting het oosten te gaan, omdat het in die richting significant donkerder was geworden. Ook op de onderweg opgehaalde radarbeelden was een ontwikkelende bui te zien die kant op. Onderweg over de A15 echter begon het al een beetje te regenen, en al snel bleek dat deze bui jammergenoeg weinig pit bezat. Toen even gebeld met mijn vader in Groningen, en kregen door dat er een bui vanuit Duitsland onderweg was richting Doetinchem en deze aardig pittig was. De beslissing was natuurlijk snel genomen.
16:15u
Bij Arnhem even gestopt om de toch enigsinds onstabiele voorkant van de zojuist gekruiste regenbui te fotograferen. We kunnen vanuit hier al het melkwitte aambeeld van de Duitse bui in het oosten zien hangen.
Foto 2: regenbui met enigsinds onstabiele voorkant ten ZW-en van Arnhem
16:30-17:00u
In de file op weg richting Deventer, om de bui te onderscheppen. Pfff, frustrerend.
17:10u
Het schiet maar niet op in de file, maar een onwillekeurige blik omhoog en een opgewonden schreeuw van mijn collega later komen we tot de ontdekking dat er, midden in de file staande, megagrote mammatus boven ons hangt! Ideaal voor foto's maken dus! Snel de camera's gepakt en plaatjes schieten. Het was een onvergetenlijk gezicht.
Foto 3: mammatus net ten noorden van Arnhem (datum op foto klopt niet)
Foto 4: idem als foto 3
17:35u
De mammatus is 10 minuten geleden al weer verdwenen, vrijwel even snel als het opgekomen was (het was maar 5 tot hoogstens 10 minuten zichtbaar!) en de file lost op. We kunnen doorrijden. Opgewonden door deze onverwachte 'gift' van de natuur, rijden we snel door naar Deventer. Onderweg zien we een verdachte uitzakking onder de naderende bui hangen. Het blijft jammergenoeg bij een onstabiele uitzakking.
Foto 5: verdachte uitzakking ten zuiden van Deventer, op de A50 rijdende
18:15
We rijden verder richting Deventer, en we zien enige tijd een enorme buientoren waarlangs we omhoog kunnen kijken.
Foto 6: buientoren tussen Deventer en Arnhem
We besluiten van de A50 af te gaan, en tussendoor naar Deventer te rijden om zo de bui beter te kunnen onderschepen. Echter dan komen we net ten ZW-en van Deventer op een rijksweg in de file te staan, oorzaak: onbekend. We zien echter de voorkant van de bui snel naderen vanuit het ZO-en. Onze vrees wordt werkelijkheid, de bui haalt ons uiteindelijk in. Maar hoe! Windstoten van zeker 75 km/u, hagel van 0,5cm en regen van wolkbreukintensiteit storten zich op ons. Een aantal auto's besluit om om te draaien en een andere weg te zoeken, wij besluiten hetzelfde te doen. We doen hier dus eigenlijk een corepunch (door de kern v/d bui rijden, met als risico zware hagel e.d. op je auto te krijgen).
Even tussendoor, al sinds 18:00u hebben we diverse bliksemontladingen, vrijwel allemaal CG's en fel wit van kleur, kunnen waarnemen. Een enkele was vrij dichtbij, binnen een kilometer. Echter vanwege de neerslag en het rijden konden we geen donder of klap horen. Terug naar het noodweer:
De neerslagintensiteit neemt tot ongelovelijke proporties toe, en de weg wordt net een waterbaan. Auto's rijden nog maar 40 km/u om aquaplaning te voorkomen. Zo hier en daar tussen de regen door zien we nog hagelstenen vallen die, naar mijn inschatting, wel bijna 1cm in doorsnede waren. Tijdens dit alles bleef de wind ook stevig doorstaan, de bomen zwiepten overal flink heen en weer en kleine takjes kwamen her en der naar beneden.
Langzaam neemt dan toch de neerslag af, de hagel is weg, en we krijgen weer wat zicht op de bui. We besluiten naar de snelweg A50 te rijden, en via daar naar het noorden te rijden om nog eens te proberen de bui te onderscheppen. Dat blijkt echter praktisch onmogelijk. Ondanks het ontbreken van file's blijft de bui ons voor, en als snel begint het weer te regenen. De echte kern blijven we echter voor. Langzaamaan zien we ook dat de scherpe kantjes van de bui eraf gaan, de AM-radio kraakt ook niet zo vaak meer. Het is 19:15u...
19:35u
We stoppen even ten noorden van Zwolle om pauze te nemen, alwaar we (doelbewust) Herman Harperink tegenkomen. Hij heeft zelf weinig soeps gezien die dag. Ik zie nog wat turbulente luchten, maar het zijn slechts restanten van wat eerder een beginnende shelfcloud leek.
Foto 7: turbulente luchten nabij Zwolle
Wij besluiten via de Flevopolder weer richting het zuiden af te zakken, en mogelijk nog een graadje op te pikken van het onweer dat aldaar bevond (dat hadden we doorgekregen van mijn vader). Het is nu 20:10u. We ondervonden echter, rijdend door de polder, dat het vooral héél veel regen betrof en weinig onweer meer. De AM zweeg...
21:00u
Einde van de chasetrip, vanuit Baarn keer ik weer terug naar Groningen.
Ik hoop dat jullie het leuk vonden en de foto's mooi vinden. Ik zelf vond het chasen gisteren in ieder geval een geweldige ervaring!
Tot slotte nog een radarplaatje van Meteo Consult, de Duitse bui die wij gevolgd hebben heb ik benadrukt.
Mijn buien kun je bui VWK lezen onder